અવઢવ વિવેચન : ખીમાનંદ રામ


FB_IMG_1559100745553.jpgઅવઢવ.. મિત્રો વાંચે છે અને પ્રતિભાવ આપે છે ત્યારે મારી સાવ શાંત પડી ગયેલી કલમ થોડો સળવળાટ કરે છે. ઘણા દિવસો પછી ફરી એક વાર એક સુંદર પ્રતિભાવ આવ્યો છે. ખીમાનંદભાઈ એક લાગણીશીલ માણસ છે એ તો આપણે બધાએ અનુભવ્યું હશે. મારામાં એમને એમનાં એક શિક્ષક ભાનુબેન દેખાય છે એટલે એમનો અહોભાવ પણ મારા સુધી પહોંચે છે. એક શિક્ષકની આ ઉપલબ્ધિ ગણાય 😍

*******

આરંભે જ એક કબુલાત
અવઢવ વિશે હું અંધારામાં હતો.
મને એમ કે એ નિવારોઝીનબેનની ફેસબુકની પોસ્ટમાંથી થોડીક વિણેલી પોસ્ટનુ સંપાદન હશે.
પણ આ તો એક એવી કથા નીકળી જે રીતસર કથા પ્રવાહ માં ખેંચી જાય. પુસ્તક વાંચન લગભગ ઘણા સમય થી છુટી ગયું છે. પ્રેમ કથાના પાત્રો મોટાભાગે મુગ્ધ વયના જ હોય એવા નિયમ થી જુદો ચીલો ચાતરતી કાજલ ઓઝા વૈદ્ય લિખીત એક સાંજને સરનામે પછી મેં વાંચેલી આ કથા વાસ્તવિકતાની ખુબ નજીક છે. લેખીકા કહે છે એમ મેચ્યોર માણસ એ કથાના એકાદ પાત્રમાં પોતાને અનુભવે. પાત્રો ય કયાં વધુ છે ? બે યુગલ નૈતિક પ્રેરણા અને ત્વરા પ્રેરક અને એમના સંતાનો એ સિવાય નેન્સી અને તૃષા. લેખનમા કયાંય આછકલાઇ પણ નહી આદર્શ કે ઉપદેશાત્મક વાત પણ નહિ.
કથાનુ શિર્ષક ‘અવઢવ’ ઉત્તમ જ છે
નવા ટ્રેન્ડ મુજબ કૌંસ માં લખી શકાય (લાગણીઓ અને જવાબદારીઓનું દ્વંદ).

પુસ્તકના આરંભે લેખિકાએ ઋણાનુબંધન અને અવઢવમાં પોતાના મનની વાત કહી છે.

લક્ષ્મીબેન ડોબરિયા એક ઉત્તમ કામ કર્યું. કથામાંથી જે અવતરણો ટાંકયા છે એ તો ઉત્તમ છે જ આશિષભાઈ ખારોડ પણ જાણે કે ઝાંપલીએ આવી હાથ ઝાલીને વાચકને અંદર દોરી જાય.
મે આ કથા દોઢ વખત વાંચી.
જી હા,એક વખત છ પ્રકરણ વાંચ્યા વચ્ચે ત્રણ ચાર દિવસનો વિરામ આવ્યો ફરી શરૂ કરી ત્યારે સાતમા પ્રકરણના થોડાંક પાનાઓ વાંચીને પહેલેથી નવેસરથી શરૂ કરી હજુ એકાદ વાર વાંચીશ મારે માટે કથા ભલે જાણીતી થઇ ગઇ પણ અંદરના જે અવતરણો છે એ એકલાં વાંચવા કરતાં ઘટના સાથે વાંચવા વધુ અસરકારક લાગે છે.જે અઢળક સંખ્યામાં છે જેમાંથી માત્ર એક અવતરણ લખવાની લાલચ નથી છોડી શકતો.

“આમ પણ પુરુષો ભલે કહે કે સ્ત્રી લાગણીઓ કાબૂમાં નથી રાખી શકતી, પણ સત્ય એ છે કે પોતાની લાગણીઓને દબાવી રાખી આજુબાજુ રહેલા લોકોને ખુશ કરવાની કળા સ્ત્રીને મહારથ હાંસિલ હોય છે.”

હુ ઉમેરીશ કે પ્રણયમા ઉન્માદ બંને પક્ષે હોય છે પણ મહિલાનો ઉન્માદ to the point હોય છે. ખાસ અંગત સખી સિવાય વાત નહીં કરે ગમે તેને એ કળાવા ન દયે જયારે પુરુષ કદાચ પ્રેમમાં વધુ વાચાળ થઇ જતો હોય છે.
આમ પણ કળા મોર કરે છે (ઢેલ નહીં) જે ટહુકે છે તે કોયલ માદા નહીં પણ નર હોય છે.
હા મહિલા માટે પ્રેમમાં નિષ્ફ્ળતા માં જાતને જીરવવી ખુબ મુશ્કેલ હોય છે.

મુખ્ય વાત
માણસ સહજ ભાવે તાળી કયારે પાડે જ્યારે પોતાને ગમતું કંઇક જુએ કે ભાળે કે અનુભવે .
એક પુસ્તક જુદા જુદા વાચકોને આપીને પેન્સીલ થી અંડર લાઇન કરવાની છુટ આપો તો કેટલાકના અંડર લાઇન સમાન હશે અમુકના અલગ અલગ જે દર્શાવે છે કોને શું સ્પર્શ્યું ?
શા માટે સ્પર્શ્યું એ જ કદાચ આ કથાની આત્મા છે હૃદય છે.

અમૃત ઘાયલના એક શેર સાથે સમાપન

ખોટી તો ખોટી હૈયા ધારણ મને ગમે છે
એ જળ હોય ઝાંઝવાના તો પણ મને ગમે છે
કારણ નહીં જ આપું કારણ મને ગમે છે.

— Khimanand Ram 😊

અવઢવ વિવેચન : ભાવિષા શાહ


FB_IMG_1556870751182.jpg

 

 

આજે વેલેન્ટાઈન ડેનાં દિવસે મારી પુખ્ત પ્રેમકથાને મારી સખી તરફથી સુંદર પ્રતિભાવ મળ્યો છે. 😍😘 મારા મનની ઉથલપાથલ ઘણી સરસ રીતે ભાવિશાબેને પકડી છે.

કોઈ પણ પાત્ર ઉપસાવવા માટે એ પાત્રને શ્વસવુ પડે છે. અને મેં કોઈ વાર્તા શિબિર એટેન્ડ કરી નથી કે વાર્તા લેખનની તાલીમ લીધી નથી એટલે જેમ જેમ આવતું ગયું તેમ તેમ લખાતું ગયું. લેખક બનવાની વાત તો દૂર અમદાવાદમાં નોકરી વગર ખાલી પડેલા મનને વ્યસ્ત રાખવાનો એક યત્ન હતો… કે લખતાં રહેવું!… આજ સુધી મેં કોઈ પણ છાપાં કે મેગેઝીનમાં વાર્તા મોકલી નથી… કારણ કે મને ખબર છે કે હું લેખક નથી. 😊

મારા સ્નેહીઓ મને વાંચે અને સમજે છે એ મારી સમૃધ્ધિ છે. ખુબ ખુબ આભાર સખી. 😍😊🙏

******

લગભગ દોઢ વર્ષ પહેલાં એક નવલકથાનો રીવ્યૂ લખેલો.
મને જે બરાબર ઓળખે છે તેઓ જાણે જ છે કે હું મારા કામ કરતી વખતે અંગત સંબંધ ને ક્યારે પણ વચ્ચે લાવતી નથી .મને જે લાગે તેવું જ સ્પષ્ટ લખવાની પહેલેથી આદત છે. જેને કારણે ઘણા લેખક મિત્રો કે જેઓ તેમની તેમની કૃતિના માત્ર હકારાત્મક રિવ્યુ ની અપેક્ષા રાખતા હતા તેઓને થોડું માઠું લાગેલું એટલે જ પછી રિવ્યુ લખવાનું બંધ કરેલું અને નવલકથાઓ વાંચવાનું પણ ઓછું કરેલું. હવે હું સિલેક્ટેડ લેખકોની જ નવલકથાઓ વાંચુ છું.

“અવઢવ” ઘણાં સમયથી વાંચવાની ઈચ્છા હતી.પણ આજે મધુની પોસ્ટ વાચ્યા પછી વાંચી જ લીધી.ને મારી આદત મુજબ એક જ બેઠકે પૂરી વાંચી.

કોઈ પણ નવલકથા દરેક જનરેશનના વાંચકને સજજડ પણે જકડી રાખે તે લેખકની ખૂબી કહેવાય.

‘અવઢવ’ની કથા તેના મુખ્ય પાત્રો ત્વરા,નૈતિક,પ્રેરણા અને પ્રેરકની આસપાસ ઘૂમે છે જે ચાલીસી વટાવી ગયેલા લગભગ દરેક વાંચકને પોતાની જ જીવની હોય એવો અહેસાસ કરાવે છે.સાથે અનુષ્કા અને પ્રાપ્તિના પાત્રો દ્વારા આજની પેઢીને પણ આ લઘુનવલ અંત સુધી વાંચવા મજબૂર કરી દે તેવું આલેખન કર્યું છે.

વર્ષો પહેલાં એકબીજા માટે અવ્યક્ત રહેલી લાગણીઓને મનમાં જ ધરબીને ત્વરા અને નૈતિક અન્ય પાત્રો  પ્રેરક અને પ્રેરણા સાથે પરણી જાય છે.વર્ષો બાદ સોશીયલ મીડીયા પર બન્ને એકબીજાને મળે છે અને ફરી એકવાર શરૂ થાય છે લાગણીઓના પ્રવાહને વ્યક્ત કરવાની ‘અવઢવ’.

કેમ્પમાં બનેલા દોસ્તને નામ વગર પત્ર વ્યવહાર ની છૂટ આપતા ત્વરાના માતા પિતા જ્યારે એમ કહે છે કે પર ન્યાત માં પરણીને મારી દીકરી અમારું નાક કાપે એવી નથી ત્યારે આજની પેઢીને એમાં ચોક્કસ વિરોધાભાસ દેખાશે.પણ એ સમયે  માબાપ એવી જ દંભી માનસિકતા ધરાવતા હતા.ને એ માનસિકતાએ લાખો યુવાન હૈયાઓની લાગણીઓને તહસ નહસ કરી નાખી હતી.જેની સાક્ષી પૂરશે આજે ચાલીસી વટાવી ગયેલા અઢળક લોકો! લેખિકાએ એ દંભી માનસિકતા ને સુંદર રીતે સચોટ પણે રજૂ કરી છે.

ત્વરાના ઓછા બોલા પાત્ર દ્વારા એ સમયે કરાતા દીકરીઓના ઉછેરનો આડકતરી રીતે અસરકારક ઉલ્લેખ કર્યો છે.

પણ આ આખી કથામાં પ્રેરકનું પાત્ર અવાસ્તવિક લાગ્યું .
પોતાની પત્નીને આટલી સ્પેસ હજુ આજના પતિઓ પણ આપી શકતા નથી ત્યારે વીસ બાવીસ વર્ષ પહેલાં આટલો નિખાલસ,પરિપકવ અને સમજદાર પુરુષ એક સ્વપ્નવત બાબત જ લાગે.પ્રેરકની પરિપકવતા અને તેની અને ત્વરાની આપસી સમજને કારણે તથા  પ્રેરક પરત્વેના આદરને કારણે ત્વરા પોતે એવી ‘અવઢવ’માં મુકાય છે કે નૈતિકને ચાહે છે તે ખુદને ય કહેવા તૈયાર નથી.લેખિકાએ પણ એ સ્પષ્ટ નથી કર્યું.(ત્યાં ય ‘અવઢવ’)

પ્રેરણા નું પાત્ર વાસ્તવિક લાગ્યું.તેને હજુ વધારે વિસ્તારી શકાયું હોત.

આખી કથા એક ભાવવાહી પ્રવાહમાં વહી જાય છે .સામાન્ય લાગતા વિષય પર અંત સુધી જકડી રાખે તેવી શૈલીમાં લખાયેલી છે “અવઢવ”

લેખિકાએ અંત પણ ‘અવઢવ’માં રાખ્યો છે.
પ્રેરણા અમદાવાદ આવશે પછી શું બની શકે તે વાંચકો પર છોડીને વાંચકોને ય ‘અવઢવ’ માં મૂકી દીધા.

કેટલાક ડાયલોગ હૃદયને સ્પર્શી ગયા.

‘સંબંધનો અર્થ જોડણીકોશ માં સાવ અલગ હોય છે અને જીવન કોષમાં સાવ અલગ.કારણ…સંબંધ લખવાના કે વાંચવાના નહિ જીવવાના હોય છે.’

‘દરેક વ્યક્તિ ની અંદર એક બીજો “સ્વ” રેહતો હોય છે. જે લોકોથી, દુનિયાથી એકદમ ખાનગી હોય છે.
પોતીકો… સાવ અંગત… અંગત….’

‘પ્રેમ હોય, નફરત હોય કે ક્ષમતા હોય… જ્યારે આપણે કશુંક સાબિત કરવા લાગી પડીએ છીએ ત્યારે સાબૂત નથી રહેવાતું.    …કશુંક કોઈક ખૂણે વિખેરાતું, વલોવાતું કે તૂટતું હોય છે…..બહુ સૂક્ષ્મ રીતે…સાબિત કરવું પડે એ સંજોગો જ મારકણા હોય છે..’

ભારેખમ હૈયાઓની સૂક્ષ્મ લાગણીઓને ભાવવાહી શૈલીમાં રજૂ કરતી આ લઘુ નવલકથા મનને સ્પર્શી ગઈ.

— Bhavissha Shah Achiever 😊

અવઢવ વિવેચન : મધુ ધામસાનિયા


FB_IMG_1556870431622.jpg

ઘણા સમયથી રિવ્યુ પર બ્રેક લાગી હતી. 🙄

બ્લોગ અને માતૃભારતી પર ‘અવઢવ’ વંચાયા કરે છે એટલે પણ બહુ વેચાતી નથી છતાં ભાગ્યે જ કોઈને ભેટ આપી છે પણ જેમણે ખરીદી છે એમની પાસે પણ પ્રેમભર્યા મેણાટોણા મારી પઠાણી ઉઘરાણી ચાલુ રાખું છું 😉 😂

પણ આભાર Madhu Dhamsaniya નો 😍😘…

‘અવઢવ’ હાથમાં આવતા જ ઝટપટ વાંચીને ફટફટ રિવ્યુ આપી દીધો. મધુ એક સારા વાચક છે. અઢળક વાંચે છે એટલે એમનો તટસ્થ અને કડક રિવ્યુ થોડો ખાસ અને અગત્યનો લાગ્યો 😍
……

કોલેજકાળમાં ટેવ હતી કોઈ પણ પુસ્તક એકી બેઠકે વાંચવાની. ભણવાનું પૂરું થતા એ ટેવ પણ છૂટી ગઈ. ‘અવઢવ’ હાથમાં લીધી અને એકી બેઠકે વાંચી નાખી. બેશક તે કલાસીક વાર્તા નથી જ પણ હા, મારા જેવા સામાન્ય વાંચકને કંટાળો પણ નથી આવવા દીધો.

સોશિયલ સાઈટથી વર્ષો જૂના દોસ્તો મળે છે. એવા દોસ્તો જેને એકબીજા માટે કૂણી લાગણી હતી પણ વ્યક્ત ના કરી શક્યા. આપણી આસપાસ ત્વરા, પ્રેરણા,નૈતિક જેવા માણસો મળી રહેશે પણ, પ્રેરક જેવા ઓછા. પ્રેરકની એ પરિપક્વતાના કારણે જ ત્વરા તેની સાથે ખુલીને નૈતિક સાથેના સંબંધની વાત કરી શકી. જ્યારે પ્રેરણા સાથે નૈતિકે નિખાલસતા ના કેળવી શક્યો. પણ જોવા જઈએ તો પ્રેરણાનું પાત્ર વધુ વાસ્તવિક લાગ્યું આપણી સામાજિક વ્યવસ્થામાં.

ત્વરાના મમ્મી એટલા બધા આધુનિક હતા કે તેની દીકરીને કેમ્પમાં મળેલા છોકરા સાથે પત્ર-વ્યવહાર કરવાની છૂટ આપે છે. પણ એ જ એવું પણ માને કે એની દીકરી કોઈ બીજી નાતના છોકરાને પ્રેમ કરે તો મા- બાપની ઈજ્જત જાય તે વિરોધાભાસ લાગ્યો.

“અવઢવ” શીર્ષક 100% યથાર્થ ઠરે છે. ખૂબ ઓછા પાત્રોમાં સંકળાયેલ અવઢવ લઘુનોવેલ વાંચવી ગમી.

ઘણાં બધાં મસ્ત “વન લાઈનર્સ” છે આમાં, જેમ કે…..

– સાબિત કરવું પડે એ સંજોગો જ મારકણા હોય છે.

– આપણે ઇચ્છીએ કે માણસ બદલાઈ જાય, આપણી ધારણા મુજબ વર્તન કરે અને જો એ બદલાઈ જાય તો સહન પણ નથી થતું.

સ્ટોરી આજના જમાનાને સ્પર્શે એવી છે. પાત્રો ખુબ જ સારી રીતે ઉપસાવવાનો પ્રયાસ થયો છે. વાર્તા ક્યાંક ક્યાંક ઇમોશનલ પણ કરી જાય છે. દરેક જેણે કયારેય પ્રેમ કર્યો હશે અને કહેતા કહેતા રહી ગયા હશે એ પોતાના જીવન સાથે રિલેટ કરીને જોઈ શકશે આ સ્ટોરીને.. આજના FB અને WA ના જમાનામાં લેટર જ રેર થઈ ગયા છે તો નવી પેઢીને સમાજમાં રેર થઈ ગયેલ ચિઝો અને એના ઇમોશનલ વેલ્યુ સાથે રૂબરૂ થવાનો મોકો પણ આપશે.

સાવ સામાન્ય વિષય પર લખાયેલ ‘અવઢવ’ અંત સુધી વાંચકને વાંચવા મન કરાવે છે….

— મધુ

અવઢવ વિવેચન : રેખા પટેલ


Screenshot_20190503_131927

 

અવઢવ,
નીવાબેન, ઘણી વાર્તાઓ ,લઘુ કથાઓ, નવલકથા ઘણાં બધા પુસ્તકો વાંચન કરેલું છે અને વાર્તામાં રહેલા પાત્રો હંમેશા હું મારી આસપાસ શોધ્યા કરું છું. કલ્પના થકી જન્મેલા પાત્રો હંમેશા સાચા નથી હોતા અથવા તો સાચી જિંદગીમાં મળતા નથી હોતા. પણ ‘અવઢવ’ની વાર્તા ઘણા અંશે સાચી પુરવાર થઈ છે. ‘અવઢવ’ ને ઘણી ખરી મેં મારા જીવનમાં અનુભવી છે. પ્રેરણા , ત્વરા ,નૈંતિક ,પ્રેરક આ બધા પાત્રો મારા જીવનમાં આવી ગયા છે અથવા તો મારી આજુબાજુ જીવંત છે ,
‘અવઢવ’ ને પૂરેપૂરી રીતે જીવવાનો મેં પ્રયત્ન કર્યો છે. એક પુસ્તકને જીવીને ખુબ આનંદ થઈ રહ્યો છે એવું કહેવું કઈ ખોટું તો નથી. પ્રેમ ભલે ના હોય પણ મિત્ર  તો હતા જ અને આજે પણ છીએ .’અવઢવ’ની વાર્તા પરથી આજે જીવનસાથી પ્રેરક તરીકે ચોક્કસ સાબીત થયા છે .મારા  ઘરમાં રહેલા દરેક સભ્ય નિખાલસ તો છે જ સાથે એક સારા મિત્ર પણ સાબિત પુરવાર થયા છે, ઘણી વાર એવું બનતું હોય છે કે કોઈ એક સભ્ય નાસમજ બનીને આપણી સમક્ષ આવી પહોંચે છે જેમ કે પ્રેરણા, પણ સદનસીબ પ્રેરણાનું સ્થાન કોઈ એ સ્વીકાર્યું નથી મારા જીવન માં. આ વાત નો ખુબ આનંદ છે મને. લગ્ન જીવન માં આશાઓ અને અપેક્ષાઓ થોડી ઓછી રાખીયે એટલું જ સારું અને સરળ  બને છે .
બસ એટલું કહીશ કે ‘અવઢવ’ ભાગ ૨ આવશે અને બધું જ સરસ બનશે, પ્રેરણા એટલી સમાજહિન નથી કે સમજાવાથી સમજી ના શકે અને કદાચ ત્વરા અને પ્રેરણા એટલા ગાઢ મિત્રો બની જશે કે કોઈનાં પણ મનમાં કોઈ રંજિશ નહિ રહે .

— રેખા પટેલ

સરવૈયું અને સંબંધપ્રવેશ


img-20181230-wa0248

 

2018…

દરેક વર્ષની જેમ આ વર્ષ પણ ઉતારચડાવ ભર્યુ બની રહ્યું. ખુશી અને ગમ સમાંતર ચાલતા રહ્યા આ વર્ષ પણ અદ્દલ ચગડોળ જેવું જ !!!!

ભાવનગર સહિત મુંબઈમાં પણ પોતાનું ઘણું મોટું ઘર હોય એ સ્વપ્ન મે મહિનામાં પૂરું થયું. સુંદર ઘર માટે ઈશ્વરનો આભાર🙏 જો કે હજી એ ખુશીનો ઉભરો સ્થિર થાય એ પહેલા તો જૂનમાં જ વીસ જ દિવસને અંતરે મમ્મી અને ભાઈ બ્રેઈન સ્ટ્રોકથી પથારીવશ થયા. 😣

જૂલાઈમાં મારું પહેલું અને ‘કદાચ’ છેલ્લું પુસ્તક “અવઢવ” પ્રકાશિત થયું. ઘણા મિત્રોએ એ ખરીદીને વાંચ્યું અને રિવ્યુ આપીને મને પ્રોત્સાહન પણ આપ્યું જે મેં બ્લોગ અને ફેસબુક પર સાચવી લીધું. 😍

જો કે મમ્મીને અર્પણ કરેલું પુસ્તક મમ્મીએ જ આંખ ખોલીને ન જોયું. 😮 અને સપ્ટેમ્બરમાં મારી પાસેથી કોઈને મા કહેવાનો હક છીનવાઈ ગયો. 😭😢બહુ વધુ સમય પીડાયા વગર મમ્મીએ શાંતિથી વિદાય લીધી.😔😢

આપણાં જન્મદાતા માબાપની વિદાય બધા માટે અત્યંત વસમી હોય છે. આપણા પહેરવેશ અને હસતા ચહેરા આપણી પીડા વ્યક્ત નથી જ કરી શક્તા. એ દૂ:ખ અને ખાલિપો તો મનોમન… સતત અનુભવ્યા કરવાનાં હોય છે એટલે એ બાબતે વધુ લખવાનું હું ટાળતી હોંઉ છું. 😥

આ અસહ્ય ઝટકામાંથી બહાર આવતા ઘણો સમય લાગે છે. પણ આપણા પરિવાર અને બાળકો આપણી માનસિક સ્થિતિ સમજીને આપણને એમાંથી બહાર કાઢવા મથ્યા કરે છે. ઈશ્વરનો આભાર કે મારો પરિવાર અને અંગત મિત્રો મારા માટે આટલું બધુ વિચારે છે. 😍😘

એક તો નાના પરિવાર અને એમાં પણ બિમારી હોય એટલે બધુ વેરવિખેર થઈ જાય પણ આપણી આજુબાજુનું વાતાવરણ અને અંગત મિત્રો આપણને જીવતા રાખે છે.

તમને તો ખબર જ છે કોલેજમાં મૂકેલા રાજીનામાનો સ્વીકાર ન થયો અને 2013થી 2015 બે વર્ષ અમદાવાદ રહી કલ્યાણ આવી તો મારી કોલેજે મને માનભેર એ જ સ્થાને પાછી સમાવી લીધી. ઘર ખરીદી અને બિમારીમાં નાણાભીડ આવે એ સમજાય એવી વાત છે પણ અહીં પણ ઈશ્વરનાં આશિર્વાદ , goodwill અને આ સંબંધોનો ચમત્કાર તો જૂઓ.

ઉલ્લાસ નદીનો કિનારો, બંગલો, સ્વિમીંગ પૂલ !!! હજારો-લાખો ખર્ચતા પણ ન મળે એવું લોકેશન અમને destination engagement માટે ઉપલબ્ધ થયું. અમારા કોલેજ મેનેજમેન્ટ તરફથી રેચલ અને આનંદની સગાઈ માટેની મોટી ગિફ્ટ !!! ખાનગી નોકરીમાં કોઈ આપણને આટલું માન અને મહત્વ આપે એ બહુ જ મોટી વાત ગણાય… ફરીથી કહીશ કે આ ફ્કત ઈશ્વરનો આશિર્વાદ છે મારી કોઈ લાયકાત કે હેસિયત નથી.

હા, આ વર્ષ જતાં જતાં એક મોટી ખુશી અમારી ઝોળીમાં નાખી રહ્યું છે. છ વર્ષનાં સંપર્ક પછી રેચલ અને આનંદ ગઈ કાલે 30 ડિસેમ્બરે સગાઈની સગાઈમાં બંધાઈ ગયા છે.💏 અલગ ધર્મ , અલગ ઉછેર પણ એક જ વ્યવસાય ઘરાવતા બે જોડાઈ ગયા.ડો રેચલ રાજકુમાર ફિઝિયોથેરાપીસ્ટ છે અને ડો આનંદ પ્રજાપતિ રેડિયોલોજીસ્ટ છે .😎 હવે અમારો પરિવાર વધુ પહોળો થયો છે. 😍 પણ અફસોસ એ રહ્યો કે મારા માબાપ આ પ્રસંગ જોઈ ન શક્યા અને રાજકુમારનાં માબાપ આવી ન શક્યા.😣 અમારાં ચાર ઉપરાંત ઘરનાં તો “ફક્ત” 5 જ હતા 🙃 પણ મમ્મીને ગયાને ત્રણ મહિના થયા છે એટલે ખુબ જ નાનો અને અંગત પ્રસંગ કરવો હતો એટલે બધા મળીને 150 સ્નેહીઓએ અમારો આ પ્રસંગ ઉજવ્યો અને ઉજાળ્યો. 😍😘

અમારા સુખ અને દુ:ખનાં સમયે અડીખમ સાથ અને સહકાર આપનાર વ્હાલાઓનો આભાર શબ્દોમાં માની શકવો શક્ય નથી. પણ અમારી રોજીંદી પ્રાર્થનાઓમાં એમને અમે ધરી રાખીશું. આપણી અને આપણી લાગણીની કદર કરે એવાં સ્નેહીઓ હોય એ બહુ મોટી ઉપલબ્ધિ છે.

#હાલો , હવે રેચલ અને આનંદને આશિષ અને શુભેચ્છાઓ આપો. 😍

img-20181230-wa0217

 

અવઢવ વિવેચન : વાસંતી પરમાર


20181211_121512.jpg

 

નીવાબેન..

આજે અવઢવ પૂરી વંચાય ગઈ.. પરમ દિવસે જ અમદાવાદના પુસ્તક મેળામાથી એક મિત્ર પાસે મંગાવી હતી, એ આવી અને બે દિવસમાં પૂરી પણ કરી નાખી….

.. પણ એટલો રસ જાગ્યો છે કે હવે આગળ શું…? નીવાબેન મારી જેમ બધા જ વાચનારને આ સવાલ થયો જ હશે…

એક સિદ્ધહસ્ત લેખીકાની જેવી જ લખવાની શૈલી છે … એક પ્રકરણ પૂરૂં થાય એટલે છેવટે એવો સવાલ મૂકી દે કે આગળ વાંચવાનો ઉત્સાહ જળવાય રહે… પ્રવાહિતા એટલી હતી કે ઘરની જવાબદારી ના હોત તો એકી બેઠકે પૂરી કરત…

વચ્ચે વચ્ચે એટલા જીવનના પાઠ ભણાવતાં સુવિચારો… જે લક્ષ્મિબેન ડોબરીયા એ પ્રસ્તાવનામા ટાંક્યા છે…

ત્વરાનું પાત્રલેખન એવું કર્યું છે જાણે કે દિપ્તી નવલ કે તબ્બુ જ અભિનય કરતી હોય એવી નજર સમક્ષ આવી જતી હતી…

આમ હું ત્વરાની સાથે જ વહેતી રહી… મારા પતિ પણ પ્રેરક જેવા જ સમજદાર અને સજજન પુરૂષ છે…
તમારી નવલકથા મને મારા ભૂતકાળમાં વહાવી ગઇ… બહુ જ અસર કરી ગઈ..

મને ખૂબ ગર્વ છે નીવાબેન જેવા કાબીલ લેખીકા મારા સખી છે….

-વાસંતી….

 

અવઢવ વિવેચન : પૂજા કાનાણી


FB_IMG_1540386542284

 

FB_IMG_1540386548773

 

 

FB_IMG_1540468821454

 

 

અવઢવ વિવેચન : હિંમતભાઈ મહેતા


FB_IMG_1540386591902.jpg

 

મારા વડિલ મિત્ર હિંમતભાઈ તરફથી  ‘અવઢવ’નો આ રિવ્યુ મળ્યો. એમની નાદુરસ્ત તબિયત છતાં એમણે આટલું લખ્યું એ મારા માટે બહુ મોટી ભેટ છે. તમારી લાગણી અને માન માટે આભારી છું. 😊

********
અહી “રીવ્યુ” છે કે મારું “મંતવ્ય” તે હું જ નથી સમજી શકતો

હું માનસિક રીતે દરેક પ્રાત્ર માં આવી ગયો છુ ઇવન ત્વરા પણ બની ગયો છુ એટલે જ વિજયાબેનને ત્વરા વાત કરી શકી હોત પણ પોતાની વાત માતા પિતા ના માને તો બલિદાન કે પોતે નૈતિક ને છોડે તે બરાબર છે.

આ ઉપરાંત ઘણી લીટી વાક્યો વિષે લખું તો બીજી અવઢવ લખાય જાય હા હા હા હા હા
જૂના પ્રેમી મળે તે વખતે જે અવઢવ પેદા થાય છે તેનું સચોટ નિરૂપણ છે કારણ પહેલો પ્રેમ એક અમર કહાની હોય છે.

દરેક માણસ કોઈ ને કોઈ બાબતે અવઢવ અનુભવતો હોય છે ઘર સંસારના દરેક સંબધોમાં કેમ બોલવું કે સમજાવવું બાબતે.

અહીં એક અલગ પ્રસંગ છે જૂની યાદ, એક સ્વપ્ન તેમાં પણ સાથે જીવવાના જીવનસાથી બનવાનાં સ્વપ્ન અધૂરા રહે છે અને જીવનમાં બીજા સાથે ખુબ પ્રેમથી ઓતપ્રોત થાય છે ને ચાર દાયકા પછી જૂની યાદ આવે છે ત્યારે ભૂતકાળની તમામ યાદ આવતા એક વખત મળવાની ઈચ્છા થાય.
પણ પોતાના જીવનસાથીને કેમ જણાવવું તેની અવઢવ ની ખુબ સુંદર રીતે વર્ણન છે
પાના ૧૩ ૧૪નાં વાક્યો ખુબ સરસ રીતે લખેલ છે ઉપરાંત દર બે ત્રણ પાનાના અંતરે પણ અમુક શબ્દો ધ્યાન ખેંચે છે.
પાનું ૩૧ એક વાત છે પુછુ કે કહું ?
પાનું ૫૦ માતા ને દીકરી પર ગર્વ ભરોસો છે પણ માતાએ દીકરીનાં મનોભાવ સમજવાની પણ જરૂર હોવી જોઈએ અને આ શબ્દો સાંભળીને જ ત્વરાએ નૈતિક તરફના વિચારો વેરવિખેર કર્યા ને બે પત્રોનો નિકાલ કરેલ છે આ આવેશમાં આવી ને ત્વરા એ કર્યું હોય તેમ લાગ્યું. માબાપની લાગણી પ્રેમને સમજાવવાની જરૂર હતી
66 બે કુટુંબના સગા જો એક થાય તો મિત્રો કેમ નહિ ..ખુબ સરસ ગમ્યું
73 નો બીજો ને ત્રીજો ફકરો ખુબ દાદ માંગી લે છે
મારા માટે અહી સ્પર્શમાં વાસના નહિ એક અલૌકિક હૂંફ હોય છે.
102 બીજો ફકરો…. નું લખાણ ખુબ મહત્વનું લાગ્યું જીવનસાથી માં કોઈ લગ્ન પહેલા હોય શકે તે જાણવાની તાલાવેલી ઘાતક સરસ નિરૂપણ કર્યું બેન આપે. અહી પોતાના જીવનમાં હોય તેનો વાંધો નહિ પણ સામે વાળું કોરી પાટી હોય તેવી આંતરીક ઈચ્છા હોય શકે.
104 બીજો ફકરો…. ત્વરા સ્ટડી રૂમમાં ગઈ ત્યારે પ્રેરકને એક ખાલીપણું લાગતું હતું હાથ લંબાવે ત્યારે ખાલી જગ્યા જોઈ ને …એક અધિકારભાવ માથું ઉચકતો હતો … અહી માલિકીભાવ જેવું પણ કદાચ કોઈ ને લાગે આ ખુબ અનુભવીની કલમ છે આપની (નીવાબેનની ) છે.
ત્રીજા ફકરામાં જોડવું છોડવું તોડવું ખુબ ખૂબી પૂર્વક લખેલ છે વધારાનાં પાકનું નિંદામણનું ઉદાહરણ ખુબ સરસ રીતે રજુ કર્યું
105 સામાન્ય રીતે …….લઈને છેલ્લી લાઈન સમાજનો રંગ પણ હશે પણ મનોવિજ્ઞાન જેવો છે
106 પહેલા ફકરો ખુબ સમજપૂર્વક છે ‘તારામાં સહારો ના ગોતે’ .(મિત્ર ભાવે વાંધો નથી )

આમાં મારી અનેક ભૂલો હોય તો દરગુજર કરજો કદાચ તમને સમજવામાં ભૂલ થઇ હોય.

#હિમતભાઇ મેહતા

બધાઈ હો : અનોખો પણ અસ્પૃશ્ય વિષય


Screenshot_20181024-181144.jpg

 

આપણી સાદી સમજ તરુણાવસ્થા અને યુવાનીને જ ઉલઝનભર્યો કે અજંપ સમય ગણે છે પણ હકીકતમાં જોઈએ તો પીઢ વયને પણ પોતાની અનેક ઉલઝનો હોય છે.

એક બાળક જન્મે એટલે પુરુષે વધુ કમાવામાં લાગી પડવું પડે છે અને સ્ત્રીએ અન્ય કામો સાથે બાળઉછેરમાં. એવા સમયે પોતાની અનેક અંગત જરુરીયાતો તરફ થોડું બેધ્યાન થઈ જવાય છે. અનેક જરુરીયાતો એટલે કપડાં, ઘરેણાં, વાહન, ઘરવખરી બધે સમાધાન કરતાં કરતાં દંપતી સેક્સ જેવી મૂળભૂત જરુરીયાતને પણ અવગણે છે. નાના ઘરો ઉપરાંત આપણી સામાજિક કે કૌટુમ્બિક રહેણીકરણી સેક્સ જીવન પર ઘણી ઉંડી છાપ છોડે છે.

હું વાત કરી રહી છું “બધાઈ હો” ફિલ્મની …. એક સરસ , લાગણીશીલ પણ ખૂણામાં મૂકાઈ ગયેલો સવાલ લઈને આ ફિલ્મ આવી છે.બધા જ પાત્રોનો દમદાર અભિનય અને સુંદર દિગ્દર્શનની વાત પણ ઘણાં રિવ્યુમાં આવી ગઈ છે.

આપણે આ અસામાન્ય રીતે સંવેદનશીલ પણ સામાન્ય રીતે શરમજનક સંજોગો વિશે થોડી વાત કરીએ.

પહેલાનાં સમયમાં માદીકરી કે સાસુવહુની સુવાવડો વચ્ચે ઓછો સમયગાળો રહેતો. કયારેક તો મામાભાણેજ કે કાકાભત્રીજા વચ્ચે એકાદ વર્ષનું અંતર રહેતું. પણ સમય ફરતા, લગ્નની વય વધતા હવે આપણા સમાજમાં એવું ઓછું જોવા મળે છે.

ફિલ્મમાં નીના ગુપ્તા મેનોપોઝનાં સમયે ગર્ભ ધારણ કરે છે અને એ સમાચાર એનાં યુવાન અને તરુણ દિકરાઓ માટે એ અતિશય માનસિક ત્રાસ લઈને આવે છે. ઘરડી સાસુ પણ આખુ ગામ સાંભળે એમ દિકરાવહુને ટોણા મારી લે છે કે ‘આવું કરવાની ફૂરસત તમને કયાંથી મળી’, ‘પુત્ર રમાડવાની વયે તારો પુત્ર તારા સંતાનને રમાડશે?’ મોટો દિકરો નાના ભાઈને લાફો મારીને કહે છે કે ‘અલગ રુમની તારી જીદને કારણે આ થયું છે. મમ્મી પપ્પાની વચ્ચે સુતો હોત તો આ દિવસ જોવો ન પડત.’ મોટો દિકરો એની પ્રેમિકા સાથે અંગત પલો વખતે વિચારે છે કે યે ભી કયા મમ્મી પાપા કો કરને કી ચીજ હૈ!

ટૂંકમાં પીઢ વયે માબાપને કે દિકરાવહુને શારીરિક જરુરીયાત હોય એ કોઈ સ્વીકારવા તૈયાર નથી. એક મેગેઝીનમાં પ્રગટ થયેલી કવિતાનું પઠન કરતી વખતે પતિ પત્ની એકમેકમાં ખોવાઈ જાય એ તો સ્વસ્થ દાંપત્યજીવનની નિશાની ન ગણાય? પણ એવું કેવી રીતે થાય અને થાય તો પછી એ ગર્ભને રફાદફા કરી નાખવો જોઈએ. નીના ગુપ્તા ગર્ભપાત માટે તૈયાર નથી અને કૌટુંબિક લગ્નમાં પણ ભાગ લે છે. લગ્નમાં આવેલા બધા લોકો એનાં વિશે ગુપચુપ મજાક કરે છે અને એ બધાને અવગણી એનો પતિ એની પલપલ કાળજી લે છે. એક સુંદર પુખ્ત પ્રેમકથા!

આમાં અજૂગતું લાગે એવું દેખીતી રીતે તો કાંઈ નથી પણ આ વયે કોઈ ભારતીય સ્ત્રી ગર્ભવતી હોય એ એની સેક્સલાઈફ તંદુરસ્ત છે એનું પ્રમાણ છે અને એ સમાજ અને ખાસ કરીને એનાં બાળકો માટે એક મોટો આઘાત છે. બેય દિકરાઓને એમનાં મિત્રો દ્વારા ખુબ સતામણીનો સામનો કરવો પડે છે. અરે નાના તો ઠીક મોટા લોકો પણ મજાક કરવામાંથી ઉંચા નથી આવતા. આ આપણી સામાજિકતાનો પડઘો છે.

ઘણા મોટા થાય ત્યાં સુધી બાળકો મમ્મીપપ્પા સાથે સુવે છે એટલે માબાપને પણ પોતાની અંગત જીંદગી હોય એ વિશે વિચારવાની ટેવ બાળકને પડી જ નથી હોતી. હોઠ પર કિસ કરવાનું તો દૂર ગાલ પર પણ સંતાનોનાં દેખતા કિસ ન થઈ શકે. આલિંગન કે એવી નાની હરકતો પણ છૂપાઈને થાય અને જો પકડાઈ જવાય તો મોટું પાપ માની લેવામાં આવે. શરમ આવી જાય અને સંતાનો સાથે આંખ મેળવવી મુશ્કેલ થાય.

ફિલ્મમાં મોટા દિકરાની પ્રેમિકા ખુબ સરસ કાઉન્સીલીંગ કરે છે. એ કોઈ સીધી સલાહ આપ્યા વગર પોતાનાં બાળપણનાં કિસ્સા કહે છે. જે દ્વારા બાળકનાં જન્મ પછી માબાપને ખરેખર પ્રાઈવસી મળતી નથી એ આયુષમાનને સમજાય છે.

ફિલ્મમાં તો બધુ સરળતાથી સમજાવી શકાયું અને સરસ મજાનો અંત આવ્યો ….

— નીવારોઝીન રાજકુમાર

અવઢવ વિવેચન : અપેક્ષા હાથી વૈષ્ણવ


Screenshot_20180911-125259.jpg

 

મારા પિયરમાં જેમનું સાસરું છે એવા Apeksha Hathi Vaishnav બેનનો રિવ્યુ મળ્યો. ખુબ આભાર અપેક્ષાબેન. તમને ‘અવઢવ’ ગમી એ મને ગમ્યું.

*****
અવઢવ..એક મનને આનંદ આપનારી કથા..

ब्रम्हानंद सहोदर  ઉક્તિ સાર્થક કરી.. સાહિત્ય એવું હોવું જોઇએ જે મનને આનંદ આપે.. એવી જ મનને આનંદ આપનાર અવઢવ ખરેખર ખૂબ જ ગમી.એક ઝાટકે વાંચી નાખી. દાંમ્પત્યજીવનમાં વિશ્વાસ, સ્વતંત્રતા અને એક-બીજાને સમજવાની સમજણ પ્રેરક અને ત્વરાનાં પાત્ર દ્વારા સરસ રીતે સમજાવ્યું છે. ‘અવઢવ’માં એક બાબત સરસ રીતે સમજાવી છે કે લગ્ન જીવનમાં મીઠાશ જાળવવા ખુલ્લા મને એક-બીજા સાથે વાત કરવી જોઇએ..

ખરેખર.. આજના યુવાવર્ગને ગમે એવી લઘુ નવલ ખૂબ જ રસપ્રદ બની રહી..

અવઢવ ભાગ 2 ની તીવ્રતાથી રાહ જોવું છું..

આપનો ખૂબ ખૂબ ધન્યવાદ …

— અપેક્ષા..