અવઢવ વિવેચન : વાસંતી પરમાર


20181211_121512.jpg

 

નીવાબેન..

આજે અવઢવ પૂરી વંચાય ગઈ.. પરમ દિવસે જ અમદાવાદના પુસ્તક મેળામાથી એક મિત્ર પાસે મંગાવી હતી, એ આવી અને બે દિવસમાં પૂરી પણ કરી નાખી….

.. પણ એટલો રસ જાગ્યો છે કે હવે આગળ શું…? નીવાબેન મારી જેમ બધા જ વાચનારને આ સવાલ થયો જ હશે…

એક સિદ્ધહસ્ત લેખીકાની જેવી જ લખવાની શૈલી છે … એક પ્રકરણ પૂરૂં થાય એટલે છેવટે એવો સવાલ મૂકી દે કે આગળ વાંચવાનો ઉત્સાહ જળવાય રહે… પ્રવાહિતા એટલી હતી કે ઘરની જવાબદારી ના હોત તો એકી બેઠકે પૂરી કરત…

વચ્ચે વચ્ચે એટલા જીવનના પાઠ ભણાવતાં સુવિચારો… જે લક્ષ્મિબેન ડોબરીયા એ પ્રસ્તાવનામા ટાંક્યા છે…

ત્વરાનું પાત્રલેખન એવું કર્યું છે જાણે કે દિપ્તી નવલ કે તબ્બુ જ અભિનય કરતી હોય એવી નજર સમક્ષ આવી જતી હતી…

આમ હું ત્વરાની સાથે જ વહેતી રહી… મારા પતિ પણ પ્રેરક જેવા જ સમજદાર અને સજજન પુરૂષ છે…
તમારી નવલકથા મને મારા ભૂતકાળમાં વહાવી ગઇ… બહુ જ અસર કરી ગઈ..

મને ખૂબ ગર્વ છે નીવાબેન જેવા કાબીલ લેખીકા મારા સખી છે….

-વાસંતી….

 

અવઢવ વિવેચન : પૂજા કાનાણી


FB_IMG_1540386542284

 

FB_IMG_1540386548773

 

 

FB_IMG_1540468821454

 

 

અવઢવ વિવેચન : હિંમતભાઈ મહેતા


FB_IMG_1540386591902.jpg

 

મારા વડિલ મિત્ર હિંમતભાઈ તરફથી  ‘અવઢવ’નો આ રિવ્યુ મળ્યો. એમની નાદુરસ્ત તબિયત છતાં એમણે આટલું લખ્યું એ મારા માટે બહુ મોટી ભેટ છે. તમારી લાગણી અને માન માટે આભારી છું. 😊

********
અહી “રીવ્યુ” છે કે મારું “મંતવ્ય” તે હું જ નથી સમજી શકતો

હું માનસિક રીતે દરેક પ્રાત્ર માં આવી ગયો છુ ઇવન ત્વરા પણ બની ગયો છુ એટલે જ વિજયાબેનને ત્વરા વાત કરી શકી હોત પણ પોતાની વાત માતા પિતા ના માને તો બલિદાન કે પોતે નૈતિક ને છોડે તે બરાબર છે.

આ ઉપરાંત ઘણી લીટી વાક્યો વિષે લખું તો બીજી અવઢવ લખાય જાય હા હા હા હા હા
જૂના પ્રેમી મળે તે વખતે જે અવઢવ પેદા થાય છે તેનું સચોટ નિરૂપણ છે કારણ પહેલો પ્રેમ એક અમર કહાની હોય છે.

દરેક માણસ કોઈ ને કોઈ બાબતે અવઢવ અનુભવતો હોય છે ઘર સંસારના દરેક સંબધોમાં કેમ બોલવું કે સમજાવવું બાબતે.

અહીં એક અલગ પ્રસંગ છે જૂની યાદ, એક સ્વપ્ન તેમાં પણ સાથે જીવવાના જીવનસાથી બનવાનાં સ્વપ્ન અધૂરા રહે છે અને જીવનમાં બીજા સાથે ખુબ પ્રેમથી ઓતપ્રોત થાય છે ને ચાર દાયકા પછી જૂની યાદ આવે છે ત્યારે ભૂતકાળની તમામ યાદ આવતા એક વખત મળવાની ઈચ્છા થાય.
પણ પોતાના જીવનસાથીને કેમ જણાવવું તેની અવઢવ ની ખુબ સુંદર રીતે વર્ણન છે
પાના ૧૩ ૧૪નાં વાક્યો ખુબ સરસ રીતે લખેલ છે ઉપરાંત દર બે ત્રણ પાનાના અંતરે પણ અમુક શબ્દો ધ્યાન ખેંચે છે.
પાનું ૩૧ એક વાત છે પુછુ કે કહું ?
પાનું ૫૦ માતા ને દીકરી પર ગર્વ ભરોસો છે પણ માતાએ દીકરીનાં મનોભાવ સમજવાની પણ જરૂર હોવી જોઈએ અને આ શબ્દો સાંભળીને જ ત્વરાએ નૈતિક તરફના વિચારો વેરવિખેર કર્યા ને બે પત્રોનો નિકાલ કરેલ છે આ આવેશમાં આવી ને ત્વરા એ કર્યું હોય તેમ લાગ્યું. માબાપની લાગણી પ્રેમને સમજાવવાની જરૂર હતી
66 બે કુટુંબના સગા જો એક થાય તો મિત્રો કેમ નહિ ..ખુબ સરસ ગમ્યું
73 નો બીજો ને ત્રીજો ફકરો ખુબ દાદ માંગી લે છે
મારા માટે અહી સ્પર્શમાં વાસના નહિ એક અલૌકિક હૂંફ હોય છે.
102 બીજો ફકરો…. નું લખાણ ખુબ મહત્વનું લાગ્યું જીવનસાથી માં કોઈ લગ્ન પહેલા હોય શકે તે જાણવાની તાલાવેલી ઘાતક સરસ નિરૂપણ કર્યું બેન આપે. અહી પોતાના જીવનમાં હોય તેનો વાંધો નહિ પણ સામે વાળું કોરી પાટી હોય તેવી આંતરીક ઈચ્છા હોય શકે.
104 બીજો ફકરો…. ત્વરા સ્ટડી રૂમમાં ગઈ ત્યારે પ્રેરકને એક ખાલીપણું લાગતું હતું હાથ લંબાવે ત્યારે ખાલી જગ્યા જોઈ ને …એક અધિકારભાવ માથું ઉચકતો હતો … અહી માલિકીભાવ જેવું પણ કદાચ કોઈ ને લાગે આ ખુબ અનુભવીની કલમ છે આપની (નીવાબેનની ) છે.
ત્રીજા ફકરામાં જોડવું છોડવું તોડવું ખુબ ખૂબી પૂર્વક લખેલ છે વધારાનાં પાકનું નિંદામણનું ઉદાહરણ ખુબ સરસ રીતે રજુ કર્યું
105 સામાન્ય રીતે …….લઈને છેલ્લી લાઈન સમાજનો રંગ પણ હશે પણ મનોવિજ્ઞાન જેવો છે
106 પહેલા ફકરો ખુબ સમજપૂર્વક છે ‘તારામાં સહારો ના ગોતે’ .(મિત્ર ભાવે વાંધો નથી )

આમાં મારી અનેક ભૂલો હોય તો દરગુજર કરજો કદાચ તમને સમજવામાં ભૂલ થઇ હોય.

#હિમતભાઇ મેહતા

બધાઈ હો : અનોખો પણ અસ્પૃશ્ય વિષય


Screenshot_20181024-181144.jpg

 

આપણી સાદી સમજ તરુણાવસ્થા અને યુવાનીને જ ઉલઝનભર્યો કે અજંપ સમય ગણે છે પણ હકીકતમાં જોઈએ તો પીઢ વયને પણ પોતાની અનેક ઉલઝનો હોય છે.

એક બાળક જન્મે એટલે પુરુષે વધુ કમાવામાં લાગી પડવું પડે છે અને સ્ત્રીએ અન્ય કામો સાથે બાળઉછેરમાં. એવા સમયે પોતાની અનેક અંગત જરુરીયાતો તરફ થોડું બેધ્યાન થઈ જવાય છે. અનેક જરુરીયાતો એટલે કપડાં, ઘરેણાં, વાહન, ઘરવખરી બધે સમાધાન કરતાં કરતાં દંપતી સેક્સ જેવી મૂળભૂત જરુરીયાતને પણ અવગણે છે. નાના ઘરો ઉપરાંત આપણી સામાજિક કે કૌટુમ્બિક રહેણીકરણી સેક્સ જીવન પર ઘણી ઉંડી છાપ છોડે છે.

હું વાત કરી રહી છું “બધાઈ હો” ફિલ્મની …. એક સરસ , લાગણીશીલ પણ ખૂણામાં મૂકાઈ ગયેલો સવાલ લઈને આ ફિલ્મ આવી છે.બધા જ પાત્રોનો દમદાર અભિનય અને સુંદર દિગ્દર્શનની વાત પણ ઘણાં રિવ્યુમાં આવી ગઈ છે.

આપણે આ અસામાન્ય રીતે સંવેદનશીલ પણ સામાન્ય રીતે શરમજનક સંજોગો વિશે થોડી વાત કરીએ.

પહેલાનાં સમયમાં માદીકરી કે સાસુવહુની સુવાવડો વચ્ચે ઓછો સમયગાળો રહેતો. કયારેક તો મામાભાણેજ કે કાકાભત્રીજા વચ્ચે એકાદ વર્ષનું અંતર રહેતું. પણ સમય ફરતા, લગ્નની વય વધતા હવે આપણા સમાજમાં એવું ઓછું જોવા મળે છે.

ફિલ્મમાં નીના ગુપ્તા મેનોપોઝનાં સમયે ગર્ભ ધારણ કરે છે અને એ સમાચાર એનાં યુવાન અને તરુણ દિકરાઓ માટે એ અતિશય માનસિક ત્રાસ લઈને આવે છે. ઘરડી સાસુ પણ આખુ ગામ સાંભળે એમ દિકરાવહુને ટોણા મારી લે છે કે ‘આવું કરવાની ફૂરસત તમને કયાંથી મળી’, ‘પુત્ર રમાડવાની વયે તારો પુત્ર તારા સંતાનને રમાડશે?’ મોટો દિકરો નાના ભાઈને લાફો મારીને કહે છે કે ‘અલગ રુમની તારી જીદને કારણે આ થયું છે. મમ્મી પપ્પાની વચ્ચે સુતો હોત તો આ દિવસ જોવો ન પડત.’ મોટો દિકરો એની પ્રેમિકા સાથે અંગત પલો વખતે વિચારે છે કે યે ભી કયા મમ્મી પાપા કો કરને કી ચીજ હૈ!

ટૂંકમાં પીઢ વયે માબાપને કે દિકરાવહુને શારીરિક જરુરીયાત હોય એ કોઈ સ્વીકારવા તૈયાર નથી. એક મેગેઝીનમાં પ્રગટ થયેલી કવિતાનું પઠન કરતી વખતે પતિ પત્ની એકમેકમાં ખોવાઈ જાય એ તો સ્વસ્થ દાંપત્યજીવનની નિશાની ન ગણાય? પણ એવું કેવી રીતે થાય અને થાય તો પછી એ ગર્ભને રફાદફા કરી નાખવો જોઈએ. નીના ગુપ્તા ગર્ભપાત માટે તૈયાર નથી અને કૌટુંબિક લગ્નમાં પણ ભાગ લે છે. લગ્નમાં આવેલા બધા લોકો એનાં વિશે ગુપચુપ મજાક કરે છે અને એ બધાને અવગણી એનો પતિ એની પલપલ કાળજી લે છે. એક સુંદર પુખ્ત પ્રેમકથા!

આમાં અજૂગતું લાગે એવું દેખીતી રીતે તો કાંઈ નથી પણ આ વયે કોઈ ભારતીય સ્ત્રી ગર્ભવતી હોય એ એની સેક્સલાઈફ તંદુરસ્ત છે એનું પ્રમાણ છે અને એ સમાજ અને ખાસ કરીને એનાં બાળકો માટે એક મોટો આઘાત છે. બેય દિકરાઓને એમનાં મિત્રો દ્વારા ખુબ સતામણીનો સામનો કરવો પડે છે. અરે નાના તો ઠીક મોટા લોકો પણ મજાક કરવામાંથી ઉંચા નથી આવતા. આ આપણી સામાજિકતાનો પડઘો છે.

ઘણા મોટા થાય ત્યાં સુધી બાળકો મમ્મીપપ્પા સાથે સુવે છે એટલે માબાપને પણ પોતાની અંગત જીંદગી હોય એ વિશે વિચારવાની ટેવ બાળકને પડી જ નથી હોતી. હોઠ પર કિસ કરવાનું તો દૂર ગાલ પર પણ સંતાનોનાં દેખતા કિસ ન થઈ શકે. આલિંગન કે એવી નાની હરકતો પણ છૂપાઈને થાય અને જો પકડાઈ જવાય તો મોટું પાપ માની લેવામાં આવે. શરમ આવી જાય અને સંતાનો સાથે આંખ મેળવવી મુશ્કેલ થાય.

ફિલ્મમાં મોટા દિકરાની પ્રેમિકા ખુબ સરસ કાઉન્સીલીંગ કરે છે. એ કોઈ સીધી સલાહ આપ્યા વગર પોતાનાં બાળપણનાં કિસ્સા કહે છે. જે દ્વારા બાળકનાં જન્મ પછી માબાપને ખરેખર પ્રાઈવસી મળતી નથી એ આયુષમાનને સમજાય છે.

ફિલ્મમાં તો બધુ સરળતાથી સમજાવી શકાયું અને સરસ મજાનો અંત આવ્યો ….

— નીવારોઝીન રાજકુમાર

અવઢવ વિવેચન : અપેક્ષા હાથી વૈષ્ણવ


Screenshot_20180911-125259.jpg

 

મારા પિયરમાં જેમનું સાસરું છે એવા Apeksha Hathi Vaishnav બેનનો રિવ્યુ મળ્યો. ખુબ આભાર અપેક્ષાબેન. તમને ‘અવઢવ’ ગમી એ મને ગમ્યું.

*****
અવઢવ..એક મનને આનંદ આપનારી કથા..

ब्रम्हानंद सहोदर  ઉક્તિ સાર્થક કરી.. સાહિત્ય એવું હોવું જોઇએ જે મનને આનંદ આપે.. એવી જ મનને આનંદ આપનાર અવઢવ ખરેખર ખૂબ જ ગમી.એક ઝાટકે વાંચી નાખી. દાંમ્પત્યજીવનમાં વિશ્વાસ, સ્વતંત્રતા અને એક-બીજાને સમજવાની સમજણ પ્રેરક અને ત્વરાનાં પાત્ર દ્વારા સરસ રીતે સમજાવ્યું છે. ‘અવઢવ’માં એક બાબત સરસ રીતે સમજાવી છે કે લગ્ન જીવનમાં મીઠાશ જાળવવા ખુલ્લા મને એક-બીજા સાથે વાત કરવી જોઇએ..

ખરેખર.. આજના યુવાવર્ગને ગમે એવી લઘુ નવલ ખૂબ જ રસપ્રદ બની રહી..

અવઢવ ભાગ 2 ની તીવ્રતાથી રાહ જોવું છું..

આપનો ખૂબ ખૂબ ધન્યવાદ …

— અપેક્ષા..

અવઢવ વિવેચન : શીલુ પોપટ


FB_IMG_1536604420603

‘અવઢવ’ – ખરેખર ખૂબજ સરસ રીતે રજૂ કરી છે.. Negative word ને પણ positive કરી બતાવ્યો.. 🌷

આપે અત્યારનાં યુગને બિલકુલ અનુરૂપ વાર્તા લખી છે કે જેનાથી દરેક વાચક વાર્તા પુરી ના થાય ત્યાં સુધી અવઢવમાં જ રહે કે શું થશે અંત માં ❓❓❓

મેં તો એક જ બેઠકમાં આખી બૂક પુરી કરી… Thanks to you for that coz બહુ વધારે દિવસો પછી, દિવસો પણ નહી, વર્ષો પછી આજે કોઈ એ મારો આ શોખ જીવંત કર્યો.. એક જ બેઠકમાં આખું પુસ્તક પૂરુ કરવાનો… નક્કી જ કર્યું હતું કે ‘અવઢવ’ હું એક જ રાતમાં પુરી કરીશ અને Really ત્વરા, પ્રેરક, પ્રેરણા, નૈતિક બધા પાત્રો સરસ રીતે રજૂ કરેલા છે. બધા પોતાની જગ્યા એ સાચા છે ત્વરા અને પ્રેરક જેવા કુટુંબ પણ અત્યારે ઘણા છે તો નૈતિક અને પ્રેરણા જેવા પાત્રો પણ છે જ દુનિયામાં.. બધી જ જાત ની વિચારસરણીવાળા લોકોને જોડીને એક સરસ જ વાર્તા બનાવી છે તમે… 😊

સંબંધોનું ખળખળ વહેતા ઝરણા જેવું છે. વહેતા વહેતા વહેણ દિશા પણ બદલી શકે, સુકાઈ પણ જઈ શકે. કોઈ દેખીતા કારણ વગર અચાનક રસ્તાઓ અલગ થઈ પણ શકે.. – “અવઢવ” Best line 👌👌

અંતમાં તો હું મારા શબ્દોમાં એટલું જ કહીશ કે,

मंज़िल इतनी भी पास नहीं की आप उसे छू सके,
मंज़िल इतनी भी दूर नहीं की आप उसे पा ना सके.

આપે અવઢવ લખી ને મંઝિલ તો મેળવી લીધી હજુ ક્રમશ: કરો એવી ઇચ્છા સાથે All The Best 👍👍😊🙂

— shilu popat

અવઢવ વિવેચન : પારુલ પાઠક


FB_IMG_1536312867430

‘અવઢવ’

માણસનાં સુષુપ્ત મનમાં ધરબાયેલી, અકાળે મુરઝાયેલી લાગણીઓનાં તાણાં-વાણાં ગુંથતી એક સુંદર લઘુનવલ.

નામ પ્રમાણે દરેક પાત્રોની ‘અવઢવ’ ઉપસાવવામાં નીવાબેન સફળ રહ્યાં..!!

પ્રેરણા, ધરતી, નેન્સી વધારે વાસ્તવિક પાત્રો લાગ્યાં.

યુવાન સંતાનોના માતાપિતા કરતાં પણ આજની પેઢીને વધારે મદદરૂપ થઈ શકે તેવી, મનોવિજ્ઞાન કક્ષાની સમજ આપતું પુસ્તક = અવઢવ

આજનાં સોશિયલ મીડિયાનાં વ્યાપને જોતાં, કદાચ મોટાભાગનાં યુગલો અવઢવ ‘જીવતા’ હશે..!!
કોઈ ને કોઈ પાત્ર સાથે પોતાની જાતને જોડી શકશે. અને એ જ ઉત્તમ લેખક ની સફળતા.

નૈતિક માટે એવું કહી શકાય કે, એ કદાચ ત્વરા જેટલો નિખાલસ થવાં માંગતો જ નહીં હોય..!!અને આમ પણ મોટાભાગે સ્ત્રી પોતાનો પરિવાર કે જીવનસાથી પોતાનાં વિષે કોઈ ગેરસમજ ન કરે..એ બાબતે વધારે સાવચેત હોય..!! જયારે પુરૂષ કદાચ એ બાબતે બેફિકર હોય શકે..!!

ભુલાયેલાં સંબંધો ફરી પાછાં સજીવન કરવાથી વર્તમાન જીવનમાં કેવાં-કેવાં પોઝીટીવ- નેગેટિવ બદલાવ આવી શકે, એ વાત પર ‘અવઢવ રિટર્ન્સ ‘ આવી શકે..!!

આપણે કદાચ બહારથી જ આધુનિક છીએ અથવાં દેખાઇએ છીએ..!! મન કદાચ ત્યાં નું ત્યાં જ છે..!!

દાંપ્પત્યજીવનમાં શંકાનું નાનકડું બીજ કયારે વહેમનું વટવૃક્ષ થઈ જાય, તેની ખબર પણ નથી પડતી હોતી..!! માટે જ આવાં સંજોગોમાં પરસ્પર નો પ્રેમ, માલિકીભાવ, ઈર્ષાભાવ, વિશ્વાસ કે અવિશ્વાસ..શું જીતશે તે તો સમય જ કહી શકે. થિયરી અને પ્રેકટીકલ જેટલો ભેદ રહે..કદાચ સાવ વિરોધી પણ..!!

સચોટ વનલાઇનર, નહિવત સંવાદો સાથે મનોવિજ્ઞાનનાં પી. એચ. ડી. કક્ષાનાં થીસીસ જેટલી ઉત્તમ કૃતિ = અવઢવ

સુષુપ્ત મનમાં પડેલી લાગણીઓને એકદમ ઝીણું કાંતી, શબ્દોરૂપી વસ્ત્રો પહેરાવ્યાં..!!

બંને પરિવારો સંબંધ આગળ વધારે તો શું થાય..??
બંનેનાં જીવનસાથી લાંબો સમય આટલાં સહજ, ખાસ તો પ્રેરક..રહી શકે..??
આ વાત પર તો ‘ અવઢવ રિટર્ન્સ ‘આવી જ શકે..!! 👍👍

— Parul Pathak

અવઢવ અવતરણો : લક્ષ્મીબેન ડોબરિયા


FB_IMG_1535736247685

 

કોઈ વ્યક્તિ માટે એ આપણને ”શા માટે ગમે છે ?” ના જવાબમાં… ”બસ, ગમે છે” એટલું જ કહી શકાય… ફેસબૂકથી જેના પરિચયમાં આવવાનું થયું છે ને ભાગ્યે જ કશી વાત થઈ છે છતાં જેના માટે ઉપર કહ્યું એમ બસ, એ ગમે છે.. એવા Niva Raj ની ”અવઢવ” વાર્તા વાંચી ને એમની શૈલી અને એમનું મૌલિક ચિંતન સ્પર્શી ગયા. ”અવઢવ” માં થી મારી ટેવ મુજબ મને જે ગમ્યા એવા તારણો ડાયરીમાં સંચિત થઈ ગયા.. આજે એ અહિં ટાંકુ છું મને વિશ્વાસ છે આપ સૌ ને પણ એ ગમશે.

એકલતાને એકાંતમાં ફેરવી શકે એને એકાંતથી ફાયદો થાય છે.

કેટલીક યાદો લગોલગ ચાલતી હોય છે તો કેટલાક અફસોસ કાળક્રમે સળવળી લેતા હોય છે, ક્યારેક કેટલીક ઝંખનાઓ ઝંકૃત થતી હોય છે તો વળી ક્યારેક કેટલીક કચડાઈ ગયેલી વસંતો પાછી મ્હોરતી હોય છે.

હંમેશાં બોલીને કે સવાલો પૂછીને જ શીખી શકાય એવું નથી હોતું, ચૂપચાપ પરિસ્થિતિને સમજીને એને અનુકૂળ થવાની આવડત થી પણ ઘણું શીખી શકાય છે.

દુઃખ કે ચિંતાભર્યા દિવસોમાં..ક્ષણોમાં કોઈ સલાહ કે આશ્વાસન કરતા કોઈ સાંભળનારની જરૂર હોયછે.

કોઈ કોઈને બદલી શકતું નથી હોતું…દરેક પોતાની જરૂરિયાત પ્રમાણે અને જરૂરિયાત જેટલું બદલાતા હોયછે.

પ્રેમ હોય, નફરત હોય કે ક્ષમતા હોય..જ્યારે આપણે કશુંક સાબિત કરવા લાગી પડીએ છીએ ત્યારે સાબૂત નથી રહેવાતું. કશુંક કોઈક ખૂણે વિખેરાતું, વલોવાતું કે તૂટતું હોયછે..બહુ સૂક્ષ્મ રીતે ! સાબિત કરવું પડે એ સંજોગો જ મારકણાં હોયછે.

કેટલીક વાર એક ડર કે અંદેશાથી આપણે કોઈ ખાસ વિષય સ્પર્શતા નથી, ખોલતા નથી..કદાચ કશુંક ન ગમે એવું સાંભળવા મળી જાય એ એક મોટો ભય હોયછે.

લાગણીનો સ્વભાવ કંઈક વધારે જ ચંચળ હોય છે, કોઈ નવી વ્યક્તિના ઉમેરાવાથી સમીકરણો બદલાતા વાર નથી લાગતી.

સંબંધ જ્યારે કરવટ લે છે ત્યારે કરવત જેવો લાગે છે.

તક ક્યારેય ખાલી નથી જતી..એક જણ ચૂકે તો બીજો ઝડપી લે છે. સાચા સમયે તક ઝડપી ન શકવાની સજા માણસ આખી જિંદગી ભોગવ્યા કરે છે. એ અફસોસ પર સમજ્દારીનું ચમકતું આવરણ ચડાવી લોકોને એ ચળકાટથી આંજી જાતને છેતર્યા કરે છે.

દરેક વખતે મૌન રહી સાચા સમયની રાહ જોયા કરનારને એ સમય વીતી ગયાનું ભાન બહુ મોડું થતું હોય છે.

નિખાલસ બનવું અને નિખાલસતા સહી શકવી..એ બન્ને હિંમતવાનનું કામ છે.

કેટલાક સંબંધો માવઠા જેવા હોય છે, આવે ત્યારે ઘડી-બે-ઘડી માટીની મહેક મનને તરોતાજા કરી મૂકે પણ પછી બધું વેર વિખેર, અસ્તવ્યસ્ત કરી મૂકે.

દરેક વ્યક્તિ માટે એનું પ્રિયપાત્ર નબળાઈ પણ હોય છે અને શક્તિ પણ હોય છે.

શાંત ચિત્તે સાંભળવું એટલે જ સમજવું…

સંબંધો જો શંકાની સઓઅથી વીંધાયા કરતા હોય તો વ્યક્તિ અને વખત વેડફાઈ જવાની શક્યતા વધારે હોય છે.

લાગણી બહુ અમૂલ્ય વસ્તુ છે..એને વેડફવી એટલે એક આખી વ્યક્તિને વેડફવી, એક આખો સંબંધ વેડફવો..!

મન માંથી તો શબ્દો જ નીકળે છે, અર્થો કે અનર્થો તો મગજ પેદા કરે છે.

પ્રેમ અને સુંદરતા બંને આંતરિક બાબતો પણ મોટેભાગે બાહ્ય બાબતો પરથી મૂલવાયા કરે છે.

વિખવાદ વારવા મૌન સારું પણ અબોલા તોડવા તો સંવાદ જ કરવો પડે.

ક્યારેક આપણાં જીવનમાં શું છે એના કરતાં આપણી સાથે કોણ છે એ બહુ અગત્યનું હોય છે.

એકબીજાનું ઉત્તમ બાહર આવે એ જ સંબંધ પરિપકવ થયો કહેવાય.

સરેરાશ પત્નીઓ બહુ મોટી ભૂલ કરતી હોય છે, સારી પત્ની બનવાની ચિંતામાં સારી મિત્ર બનવાનું ચૂકી જતી હોય છે.

સંબંધમાં એકબીજાને એકબીજાની જરૂર છે એ જણાવવાનો એક પણ મોકો ચૂકવા જેવો નથી હોતો.

( Niva Raj.. ના આ મૌલિક દર્શનથી ઘણું સાંપડ્યું છે. એમનો આભાર. )

————————– લક્ષ્મી ડોબરિયા.

 

 

 

અવઢવ વિવેચન :માયા મકવાણા


40205771_1964085033650439_3868048977001709568_n

“અવઢવ”ની સફરે..!અનુભવાયેલી અવઢવ..!!

નીવારોઝીન રાજકુમાર:-
ફેસબુકની અેક અંતરંગ સખી..ફ્રેન્ડ..ફિલોસોફર..ગાઈડ..આમ તો ત્વરાની જેમ હું પણ અંતમુખી-મીતભાષી..લેખન બાબતે મારું ખેડાણ કંઈ નહીં..રીવ્યુ તો જોઈશે જ..! સખીના પ્રેમાળ આગ્રહ સામે લાચાર..ને શરૂ થઈ “અવઢવ”…
*એક ન પાંગરેલો વિખૂટો પડી ગયેલો સંબંધ એટલે અવઢવ..
*લગ્ન પછી વિજાતીય પાત્ર સાથેનો સાચો પ્રેમ કટલે અંશે વ્યાજબી..?સ્ત્રી-પુરૂષ વચ્ચેની મિત્રતા એટલે અવઢવ..
*બંધન..અપેક્ષા કે શરત વગરના સંબંધો એટલે અવઢવ..
*સ્ત્રી-પુરૂષની મિત્રતા લોહીના સંબંધ કરતા પડકાર જનક એટલે અવઢવ..
*શબ્દે શબ્દે ટપકતી હ્રદયને સ્પર્શતી સમસંવેદના એટલે અવઢવ..
*છૂટી જતા સંબંધોનો બોજ વેંઢારીને જીવાતી જિંદગી એટલે અવઢવ..
*અટકી પડેલી લાગણીને નવં વહેણ મળવું એટલે અવઢવ..
*જતુ કરીને જીતવું ને હાથવગું કરીને હારવું એટલે અવઢવ..
*જિંદગીના હરેક પડાવ પર અવઢવમાં જીવી રહેલો માણસ એટલે અવઢવ..
*સંબંધોના તાણાવાણાની ગૂંથણી એટલે અવઢવ..
*એક અધૂરો પણ મધુરો દોસ્તી નામે સંબંધ એટલે અવઢવ..
કોઈપણ સ્ત્રી પુરૂષને પોતાનો એક ભૂતકાળ હોય જ છે.સ્ત્રી કે પુરુષ અમુક ઉંમરના પડાવે પોતાનો ભૂતકાળ ખોતરતા જ હોય છે.તેમાંય ભૂતકાળને અંકુરીત કરવામાં “એકલતા” મહત્વનું કામ કરે છે.
કેટલાક સંબંધો આર્થિક..સામાજિક..પારિવારિક..મનોવૈગ્યાનિક કે અંગત કારણોસર દફનાય જતા હોય છે.એ અધૂરા સંબંધની લાગણીઓ સ્પષ્ટ ના થતી હોય ત્યારે અનુભવાતી અવઢવ વ્યક્તિને દોસ્તીનો હાથ લંબાવવા વિવશ કરતી હોય છે..
ત્વરાની જિંદગીમાં નૈતિક એનો ભૂતકાળ છે.જ્યારે પ્રેરક વર્તમાન…નૈતિક ત્વરાનો દોસ્ત છે એ વાત ત્વરા પ્રેરકને નિડરતાથી બેજીજક પ્રામાણિકતાથી કહે છે..એવો ક્યો પુરૂષ હશે કે જે પોતાની પત્નીનો ભૂતકાળ સાંભળીને સ્વસ્થ રહી શક્યો હશે…? ઝિંદાદિલ પ્રેરક નૈતિક સાથે દોસ્તીનો હાથ લંબાવે છે..
તંદુરસ્ત ચર્ચા-તંદુરસ્ત પારિવારિક વાતાવરણ-પરિવારને એકબીજા સાથે જકડી રાખે છે…
હસમુખો..મળતાવડો..પરિપક્વ નૈતિક પોતાની જાતને પૂછે છે કે ત્વરા મારા જીવનમાં હોત તો આટલો તંદુરસ્ત સંબંધ શું હું વિકસાવી શક્યો હોત..??
સંબંધનું રૂપ બદલાય-ખતમ ના થાય..પારદર્શકતા પરિવાર માટે જીવાદોરી સમાન છે..
દરેક વ્યક્તિ એક જિંદગીમાં ઘણા સંબંધો જીવે છે…પણ પોતાનો મૂળ સંબંધ..પરિવારને ભૂલ્યા વગર..!
પતિ-પત્ની વચ્ચે અહંનો ટકરાવ-જિંદગી આખી હિજરાયા કરતી પ્રેરણા..નૈતિક પ્રેરણાને પોતાનો ભૂતકાળ નિખાલસતાથી કહી શકતો નથી.
ત્વરા જેવી પ્રામાણિક પત્ની ને પ્રેરક જેવો ઝિંદાદિલ પતિ હોય તો સંસાર સળગવાનુ ભીતી રહેતી જ નથી…
ત્વરા..પ્રેરક..નૈતિક..પ્રેરણા..પ્રાપ્તિ..અનુષ્કા..તૃષા..શલાકા..આ બધા એવા પાત્રો છે કે તેમાં કોઈપણ એ પાત્ર પોતીકું જ લાગે…
માનવમનની ગતિવાધિઓનો લેખિકાએ તલસ્પર્શી અભ્યાસ કરવામાં કોઈ કચાશ છોડી નથી.
શબ્દગૂંથણી દ્વારા સ્ત્રી પુરૂષના સંબંધો વિશે ગહન-માર્મિક વિશ્લેષણ સરળ ભાષાશૈલીમાં કર્યું છે…
સમગ્ર વાર્તામાં શબ્દે શબ્દે નીતરતી સમસંવેદનાની અનુભૂતિ….
અંતમાં લેખિકા વાર્તાને પ્રશ્નાર્થ મોડમાં મૂકીને આપણને એક નવી જ દિશામાં વિચારતા કરી મૂકે છે
કે હવે પછી શું..?
આશા રાખીએ કે લેખિકા “અવઢવ” ભાગ-2 માં બંને પરિવારનું મિલન કરાવી એક તંદુરસ્ત મિત્રતાભર્યા પારિવારિક સંબંધને આગળ વધારી બદલાતા પરિપ્રેક્ષ્યમાં એક કદમ આગળ વધીએ…!

— Maya Makwana

અવઢવ વિવેચન : મીના રોહિત દેસાઈ


39387234_1946249815433961_2485065899917180928_n

એકી બેઠકે નહિ પણ ગયકાલે ૩ વાગ્યે રાજેન્દ્ર ભાઈ આપી ગયા આજે પુરું વંચાય ગયું.. હવે પછી શું ની અવઢવમાં પુસ્તક પુરું થયું શીર્ષક ખુબ યથાર્થ… દરેકના જીવનની આત્મકથા… અવઢવ વગર જીવન જીવી ના શકાય.. અવઢવ માં થી બહાર નીકળવાની કલા આ પુસ્તકમાં થી મળે છે.. અવઢવ પછી ના પુસ્તક ની રાહ માં મીના રોહિત દેસાઈ ધમડાછા ના ખુબ ખુબ અભિનંદન સાથે શુભ કામનાઓ..