અવઢવ … હવે કાગળ અને શાહીનો સથવારો


IMG-20180728-WA0061.jpgએક આનંદનાં સમાચાર આપી રહી છું.

તમે ખુબ સરાહેલી, ગમાડેલી,વખાણેલી વાર્તા અવઢવ હવે પુસ્તકરુપે આવી ગઈ છે.

ઈશ્વરે ખુબ આશિર્વાદો આપ્યા છે તો સામે અકાળે વ્હાલાઓ છીનવીને મરણે મને ચોધાર રડાવી પણ છે. સાવ ચકડોળ જેવી આ સફરમાં જવલ્લે જ મળતી નાની સી ઊંચાઈ મને રોમાંચિત કરે છે. મારું પહેલું પુસ્તક 😍 એની સાથે જોડાયેલ દરેક નાનું સંભારણું મારે સાચવી લેવું છે. લેખક નથી એટલે આવી હરકત થોડી બાલીશ લાગે પણ આવું મારે કરવું છે. થોડી ખુશીની ક્ષણો મારે માણવી છે. ‘અવઢવ’ The dilemma… નામનાં આલ્બમમાં બધુ સાચવીને મૂકી દીધું છે.

મારી લઘુનવલ ‘અવઢવ’ પુસ્તકરુપે તમે આ નંબર પરથી મેળવી શકશો.

8320342902 Mr Amol Shah

https://www.amazon.in/dp/B07G161RP5/ref=cm_sw_r_wa_apa_i_1hByBbA03B834

————————

ઋણાનુબંધન :

મારા નામે પણ એક પુસ્તક હોય એવા અજાગૃત સ્વપ્નને સાકાર કરવા માટે અને ‘કથાકડી’ જેવી સહિયારી વાર્તા માટે લિમ્કા બૂક અને ઇન્ડિયા બૂક પર નેશનલ રેકોર્ડ બનાવવાનાં આશીર્વાદ આપવા બદલ સૌ પ્રથમ આભાર ઈશ્વરનો માનીશ અને આ બધા આશીર્વાદો માટે સતત પ્રાર્થના કરનાર અને આશિષ આપનાર મારા માતાપિતાનો અને ગુજરાતી આવડતું ન હોવા છતાં મને પ્રોત્સાહન આપનાર મારા સાસુસસરાનું ઋણ ઉતારી શકવું શક્ય નથી.

કીબોર્ડનાં સહારે શબ્દસફર દ્વારા મારા અસ્તિત્વ અને વ્યક્તિત્વનો એક આગવો ઉઘાડ કરવા બદલ ટેકનોલોજીનો,ફેસબુકનો અને વર્ડપ્રેસનો પણ આભાર માનવો જ રહ્યો.

ફેસબુક દ્વારા અમૂલ્ય મિત્રતા પણ મળી અને એ મિત્રોનાં પ્રોત્સાહને મારા લેખનને પરિપક્વતા તરફ વાળ્યું. મારી શબ્દયાત્રામાં પળપળ, મજબુત અને પ્રેમાળ સાથ આપવા બદલ સખી અને બહેન જ્હાનવીબેન અંતાણીનો આભાર માનીશ એ એમને જરાય નહી ગમે એ મને ખબર છે. શાળા વખતનાં અડીખમ મિત્ર આશિષ ખારોડે કાયમ મારા લેખન માટે મને ઘણું પ્રોત્સાહન અને માર્ગદર્શન આપ્યું છે. લખવા અને બ્લોગ બનાવવા ધક્કો આપનાર મિત્રસમ મોટાભાઈ ભુપેન્દ્રસિંહ રાઓલની સદા માટે ઋણી છું. દર સોમવારે દસ વાગે જરાક વહેલું મોડું થતા જ વાર્તા ક્યાં છે એવી ઉઘરાણી કરતા મિત્રોને કેવી રીતે ભૂલી શકાય! એમને તો નામ સહિત જ યાદ કરવા પડે. બ્લોગ પર એક એક ભાગ આવતો અને કોમેન્ટ્સ કરી મને ખુશ ખુશ કરનાર ફેસબુક મિત્રો રીનાબેન માણેક, ડોલીબેન હરિણી,દક્ષેશ કોન્ટ્રાકટર, નરેશભાઈ વણજારા, સેજલબેન ડાભી, અનસુયાબેન દેસાઈ, સૌમ્યાબેન જોશી, ચન્દ્રલેખાબેન રાવ, કાંતિભાઈ મેજરા, નીતિનભાઈ આચાર્ય, રાજેન્દ્રભાઈ જોશી, જેન્તીભાઈ પટેલ, કલ્પનાબેન દેસાઈ, મિલનભાઈ ત્રિવેદી, લતાબેન કાનુગા,આશિષભાઈ ગજ્જર, હેમલભાઈ વૈષ્ણવ,સ્નેહાબેન શાહ,ભાવેશભાઈ શાહ,જાગૃતિબેન ગોકાણી, ધીરેનભાઈ પંડ્યા આ બધા શબ્દસાથીઓની સુંદર કોમેન્ટ્સ મારામાં એક અનોખો આત્મવિશ્વાસ પૂરી દેતા.એ વખતે જ ઘણા મિત્રો ‘અવઢવ’ પુસ્તકરૂપે આવે એવી શુભેચ્છા વ્યક્ત કરતા હતા. એમની આગાહી સાચી ઠરી એનો હરખ છે. તો મજાકરૂપે ધક્કા મારનાર યતીન-પીના,તૃપ્તિ-સિદ્ધાર્થ, વિપુલ-જીજ્ઞા, સંજય-રાધા,તૃષાર-ફાલ્ગુનીને પણ ન ભૂલી શકાય. હર્ષાબેન ત્રિવેદીએ તો મને એ સમયે જ લેખિકા તરીકે જાહેર કરી હતી જે એક અદ્દભુત લાગણી હતી. આ વાર્તા લખ્યા પછી બનેલી કથાકડી ટીમનાં સાથીઓ અશ્વિનભાઈ મજીઠીયા, અજયભાઈ પંચાલ અને અન્ય મિત્રોએ પણ મારી આ કોશિષને બિરદાવી છે એ બદલ એમનો પણ આભાર. માતૃભારતી પર ‘અવઢવ’ અઢળક વંચાઈ શકી એ માટે મહેન્દ્રભાઈ શર્માની અને વાચક મિત્રોની આભારી છું. મારા ‘શબ્દાવ્કાશ મિત્રો માટે’ ગ્રુપ અને ‘શૂન્યતાનું આકાશ’ પેજ પર ‘અવઢવ’ વાંચીને સરાહના કરનાર સર્વ મિત્રોનો અત્રે આભાર માનું છું.

શબ્દસ્પર્શ ખરેખર સિદ્ધ થયો છે એની જાણ મને શબ્દનાં સાચા પૂજારી અને પારખું, સંવેદનશીલ કવિયિત્રી લક્ષ્મીબેન ડોબરિયાએ ‘અવઢવ’નાં એમને સ્પર્શી ગયેલા અવતરણો શેર કર્યા ત્યારે થઇ. આ પુસ્તક માટે એમનાં વિચારો લખવાની મારી વિનંતી એમણે તરત જ સ્વીકારી એ માટે હું એમની ઋણી રહીશ. તટસ્થ વાચક બની ખાસ મિત્રને લેખક તરીકે મૂલવવા બદલ આશિષનો અને જ્હાનવીબેનનો આભાર પણ માનવો જ પડે.

ગુજરાતી પત્નીનાં સમજદાર મદ્રાસી પતિ ડો. રાજકુમારનો આભાર કેવી રીતે માનું એ સમજ પડતી નથી.રોજ સવારે મારા પલંગ પર ચાર્જર લગાવેલું લેપટોપ, ગાદી તકિયા અને પાણીની બોટલ મુકીને ઓફિસે જતા રાજકુમાર નજરે તર્યા કરે છે. એમનો સાથ ન હોત તો હું કશુંય ન હોત. બંને બાળકો રેચલ અને રફેલ પણ મારા ઓપરેશન પછી ડિપ્રેસ થવાને બદલે એમની મમ્મી સતત લખ્યા કરે છે અને વ્યસ્ત રહે છે એ જોઈ ખુબ ખુશ રહેતા. અને મને સેલીબ્રીટી હોવાનું ફિલ કરાવતા.

પ્રેરક, નૈતિક,ત્વરા, પ્રાપ્તિ અને પ્રેરણા મને ક્યારેક મારી અંદરથી તો ક્યારેક આજુબાજુમાંથી જડી આવ્યા. એમનો પણ આભાર માનીશ.

મારા શબ્દયાત્રા અને શબ્દસંઘર્ષને કાગળ અને શાહી સુધી પહોંચાડી સ્થૂળ સ્વરૂપ આપવા બદલ ખાસ આભાર આનંદભાઈ શાહ અને અમોલ પ્રકાશનનો માનીશ.

મને એટલી ખબર પડી ગઈ છે આભારનો અહેસાસ કદી ભાર જેવો લાગતો નથી. ઋણ ક્યારેય ચૂકવી શકાતા નથી અને ચૂકવવા પણ ન જ જોઈએ એટલે હું આ ઋણનાં બંધનમાં સદાય બંધાઈ રહેવા માંગીશ.

—————-IMG-20180731-WA0007

અવઢવ….

ફેસબુક પર મળેલા બે જૂના મિત્રો. એમનાં મનોમાં અને એમના પરિવારોમાં થયેલી ઉથલપાથલ …!!!!

બસ …. આટલી પાતળી વાતના સહારે ફક્ત બે કે ત્રણ ભાગમાં પૂરી કરવા ધારેલી વાર્તા ૧૨ ભાગ સુધી દોડી ગઈ. જો કે મારી વાર્તામાં એવું કશું નથી જે અસાધારણ હોય,અસામાજિક હોય ફક્ત સહજતાથી ઉઠતા સામાજિક,માનસિક સવાલો છે. મેં કોલેજકાળમાં NSSના નેશનલ લેવલના 3 કેમ્પસ કર્યા હતા ત્યારે મારી આજુબાજુ બનેલા કેટલાક કિસ્સાઓ ક્યારેક યાદ આવી જતા એ બધા ભેગા કરી એક વાર્તા ‘અવઢવ’ લખવાનો પ્રયત્ન કર્યો.

ફેસબુક પર છૂટક છૂટક લેખો લખ્યા પછી ૨૦૧૪નાં મે મહિનાના અંતમાં શરુ થયેલી,૧૦ દિવસ ચાલેલી ‘મંજુ’ અને એ પછી ૧૨ અઠવાડિયા ચાલેલી ‘અવઢવ’ મારા માટે એક પડકાર હતો પણ લોકો લાંબુ વાંચે છે એ સાબિત થઇ ગયું.ફેસબુકનાં માધ્યમે મારા બ્લોગ ‘શૂન્યતાનાં આકાશ’ પર મેં લખેલી પહેલી વાર્તા ‘મંજુ’ ઘણા અંશે મેં પોતે અનુભવેલી વાત હતી એટલે લખવું ઘણું સરળ રહ્યું. વાસ્તવિકતા લખવી સહેલી કે કલ્પના? બેમાંથી વધુ સારું હું શું વ્યક્ત કરી શકું છું એ મારે જોવું હતું . લેખક કે એવી કોઈ કેટેગરીમાં સામેલ થવાની કે કશુંક સાબિત કરવાની મારી કોઈ એષણા નથી .

આમ પણ હું લેખક નથી એનો અહેસાસ મને હરઘડી રહ્યો છે અને એ પણ ખબર છે કે કોઈ સારા મેગેઝીનમાં વાર્તા કે લેખ ન છપાય કે તમારું પુસ્તક છપાય નહી ત્યાં સુધી કોઈ તમને લેખક ગણતુ નથી. એટલે લખવાનું તો ઠીક છે પણ લેખક બનવાનું પણ મેં કોઈ દિવસ વિચાર્યું ન હતું. બધા મિત્રોનાં પુસ્તકો આવતા રહેતા અને મારી આંખોમાં એક નાનકડું સ્વપ્ન ક્યારે ગોઠવાઈ ગયું એ મને પણ સમજાયું નથી.

એ દિવસો દરમ્યાન મિત્રોની સતત પૃચ્છાએ મને ઘણી પ્રોત્સાહિત કરી. મિત્રો મારી સાથે મારી નહી મારા લખેલા પાત્રોની જ વાતો કરતા હતા એ મારા માટે ખુબ જ ગમતીલી વાત બની રહી. ઘણા મેસેજ આવતા કે મારી પહેલી વાર્તા ‘મંજુ’ની જેમ અત્યારે લખાઈ રહેલી ‘અવઢવ’ પણ મારી પોતાની વાત છે ? ‘મંજુ’ માં રહેલી બંસરી એટલે હું એ પાકું પણ એનાથી સાવ અલગ ત્વરા હું કેવી રીતે હોઈ શકું ? દરેક પાત્ર મારા જેવું લાગે એનો અર્થ એ થાય કે એ પાત્રને હું પહેલા જીવતી હોઈશ અને પછી લખતી હોઈશ. બહુ મોટી વાત છે બાકી મંજુ અને ત્વરા જેવા સાવ વિરોધાભાસી પાત્રો …અને બંનેમાં હું નજર આવું!

દર સોમવારે નવો ભાગ પોસ્ટ કરી હું બે દિવસ ચુપચાપ બેસી રહેતી.સાવ બ્લેન્ક !પછી નવો ભાગ લખવા બેસતી. મારી લેખન પ્રક્રિયા થોડી વિચિત્ર રહી. મને મારી જાત પહેલી વખત આટલી બધી તરંગી લાગી. લખવાનું ઘણું ઓછું બનતું અને હું દરેક પાત્રને અનુભવવા લાગતી એટલે લખવામાં વાર લાગતી…એક એક વાત અનેક વાર લખવી પડતી.મારા મનને છેક અંદર સુધી ન સ્પર્શે એવા શબ્દો બદલ્યા કરવા પડ્યા .અને એ લાગણીને શબ્દોમાં ઢાળવા માટે ઝાઝું શબ્દ ભંડોળ નથી એવું મને લાગતું અને હું મૂંઝાઈ જતી. લખતા લખતા પાત્રોની લાક્ષણિકતા બદલાયા કરતી અને વાર્તા પણ કોઈ નવી જ દિશા તરફ જતી જણાતી.જો કે કોઈ સ્પષ્ટ અંત મારા મનમાં નહોતો એટલે એટલી મોકળાશ અનુભવતી.

આ વાર્તા વાંચ્યા પછી અસંખ્ય અજાણ્યા મિત્રોના કબૂલાત કરતા મેસેજ મળ્યા. દરેક પોતાની આજુબાજુ અને ક્યારેક પોતાની જાતમાં નૈતિક, પ્રેરણા, પ્રેરક અને ત્વરાને શોધી રહ્યા છે એવું કબૂલ કરનાર મિત્રોના વખાણ કોઈ શબ્દોમાં થઇ ન શકે. ઘણાની અવઢવ દૂર કરી શકી એનો આનંદ છે .

‘અવઢવ’ વાંચી ઘણાને પ્રેરક જેવો પુરુષ હોવો એ કાલ્પનિક જ લાગતું હતું .મેં ત્વરાનો પતિ કેવો હોવો જોઈએ એ સવાલ ફેસબુક પર પૂછ્યો ત્યારે મિત્રોએ કહેલું ..”આપના પતિ જેવો રાખો ને અથવા એનાથી વિરુદ્ધ સ્વભાવવાળો કેવું રહેશે ?” હું એ વખતે વિચારે ચડી હતી કે મારી વાર્તા જો કાલ્પનિક હોય તો આવું કરાય ? અંતે પ્રેરકનું પાત્ર અદ્દલ રાજકુમાર જેવું જ બનાવી શકી. દોસ્ત ,પતિ ..બધા જ રૂપ એક સાથે. મારા બ્લોગ “શૂન્યતાનું આકાશ” પછી ‘માતૃભારતી’ પર આ વાર્તા પબ્લીશ થઇ. અનેકગણા વાચકોએ એ વાંચી અને મને ઘણા મેસેજ મળ્યા. સ્ત્રીઓએ કબૂલ કર્યું કે એમના પતિમાં પ્રેરક જેવા ઘણા લક્ષણો દેખાયા છે. બધું મન પર છે.જો કે પ્રેરકને નેગેટીવ ન બનાવવા ઘણા મેસેજ આવ્યા હતા.

વાર્તાનાં અંત બાબતે બાકીના બધા પાત્રો થોડીક ચર્ચા પછી બધા ઘણા શાંત હતા.પણ નૈતિકે સતત બે દિવસ મારી સાથે દલીલ કર્યા કરી. જો કે એની જેમ ઘણાને એવું લાગ્યું કે એનાં પાત્ર સાથે ન્યાય નથી થયો અને એ બાબતે સઘન ચર્ચા પણ થઇ .છેવટે એ ભાગ નવેસરથી લખવો ઠીક ન લાગતા.વાર્તામાં થોડો ઉમેરો કરી દીધો. કહેવાય છે કે શોલેનો અંત પણ બદલાયો હતો. on public demand ‘અવઢવ’નો એન્ડ પણ બદલવો પડ્યો હતો.

‘અવઢવ’ની આ શબ્દસફરમાં ઘણી વખત હું આગળ શું લખવું એ બાબતે અટવાઈ જતી, અટકી પડતી. એ સમયે અન્યભાષી રાજકુમાર સાથે હું એ બાબતે ચર્ચા કરતી અને એ પ્રેરક કે નૈતિક હોય તો શું કરે એવું પૂછી પણ બેસતી. એ ખુબ રસપૂર્વક અને ગંભીરતાથી મારી સાથે ચર્ચા કરતા અને મને નજર સામે સ્પષ્ટ ચિત્ર દેખાઈ જતું. મારી વ્યવહારુ ગણાઈ જાય એવી સમજ મુજબ પ્રેમ અચાનક થાય એવો અહેસાસ મને ક્યારેય નથી લાગતો એટલે વાર્તા ઘોળાતી રહી.અને ત્વરા પહેલા મિત્ર નૈતિકની સુઝબુઝભર્યા વ્યક્તિત્વથી અંજાતી રહી અને પછી સાવ ધીમે ધીમે પતિ પ્રેરકની સમજ અને પરિપક્વતાનાં પ્રેમમાં પડી. મને કાયમ લાગ્યું છે કે સરળતાથી જીવવા માટે પ્રેમ કરતા પરિપક્વતા વધુ મદદરૂપ હોય છે. એક અલગ વ્યક્તિત્વનાં માન સાથેનાં સ્વીકારથી વિશેષ પ્રેમ શું હોઈ શકે? નૈતિક, ત્વરા અને પ્રેરકનાં પ્રમાણમાં ઘણાને પ્રેરણા વધુ વાસ્તવિક લાગી હતી. ઈન્ટરનેટ અને સોશ્યલ નેટવર્કનાં આગમન પછી છૂટા પડી ગયેલા સંબંધો ફરી તરોતાજા થાય છે અને પરિપક્વતાનાં અભાવે ઘર તૂટી જાય એવા સંજોગો પણ ઉભા થાય છે આ વાતને ‘અવઢવ’માં વણી લેવાની કોશિશ કરી છે.

આશા છે તમને મારો આ પ્રયત્ન ગમશે.

‘અવઢવ’નું લગભગ દરેક પાત્ર સતત અવઢવમાં રહી શક્યું એટલે શીર્ષક યથાર્થ ઠર્યું એવું મિત્રોનું માનવું હતું. તમને ‘અવઢવ’ ગમશે કે નહી એ અંગે હવે હું અવઢવમાં છું. 🙂

‘અવઢવ’ વિષે તમારા પ્રતિભાવો અને અભિપ્રાયો મને લખીને મોકલશો તો મને ખુબ ગમશે.

નીવારોઝીન રાજકુમાર
સંપર્કસૂત્ર :
મોબાઈલ નંબર : ૭૭૩૮૬૯૫૯૧૦
nivarozinrajkumar@gmail.com

તમે ‘અવઢવ’ સાથે ફોટો પડાવીને મોકલશો તો મારું આલ્બમ સમૃદ્ધ થશે. 😍

— નીવારોઝીન રાજકુમાર

IMG-20180729-WA0007.jpg
20180725_114508.jpg
20180725_114556.jpg

પ્રાર્થના : એક મૂક સંવાદ


પ્રાર્થના :

પ્રાર્થના ઈશ્વર સાથેની વાતચીત છે. કારણ કે એનાથી ઈશ્વર સાથે આપણો સંબંધ ગાઢ થાય છે.

અમને નાનપણમાં ચર્ચમાં ચાલતી sunday schoolમાં શીખવાડતા કે પ્રાર્થનામાં પહેલા દરેક નાની નાની બાબતો માટે આભાર માનવાનો હોય છે પછી પોતાની કૉઈ ભુલો થઈ હોય તો ક્ષમા માંગવાની હોય છે. કોઈ ખાસ ઈચ્છા કે માંગણી હોય એ કરવાની અને છેલ્લે ઈસુનાં નામે આ પ્રાર્થના કરીએ છીએ એમ કહેવાનું. અંતમાં બોલાતો શબ્દ ‘આમેન’ એટલે ઈશ્વર આ મંજૂર કરે એવી રીતનો અર્થ હોય છે.

ઈશ્વર પ્રાર્થનાનો જવાબ અનેક રીતે આપે છે. આપણી સાથે જોડાયેલા કોઈ પર આશિર્વાદ વરસાવીને પણ આપી શકે છે. કોઈ દૂત જેવી વ્યક્તિ મોકલીને પણ આપી શકે છે.

પ્રાર્થના કરવાની કોઈ ખાસ પેટર્ન નથી. કોઈ ખાસ બંધન કે ખાસ શબ્દોમાં જ કરાતી નથી. ખ્રિસ્તીઓ મૂર્તિપૂજક નથી એટલે કોઈ ખાસ દિશા કે ચીજ સામે પ્રાર્થના કરવી જરુરી નથી. સુતા, બેસતા, કામ કરતા, આપણે મિત્ર સાથે સંવાદ કરીએ એમ પ્રાર્થના કરી શકીએ છીએ. પ્રાર્થના એક પળની પણ હોઈ શકે છે. પણ ઘુંટણે પડી એકાંતમાં કરાતી પ્રાર્થના આપણને નમ્ર બનાવે છે. એ એક અંગત સંવાદ છે.

પ્રાર્થના કોઈ પણ વ્યક્તિ કરી શકે.. સાવ નાનું બાળક પણ.😊

બાઈબલ કહે છે પ્રાર્થના વખતે દરવાજો બંધ કરવો કારણ કે ઈશ્વરને દેખાડો પસંદ નથી.એટલે ‘વ્યક્તિગત’ કે અંગત પ્રાર્થના ખાનગીમાં, દરવાજા બંધ કરીને શાંતિથી કરાતી હોય છે. મન શુદ્ધ ન હોય તો પ્રાર્થના સફળ થતી નથી.

સાથે બેસીને આખા દિવસની વાતચીત કરવી એ એક સારા કુટુંબની નિશાની છે એટલે ‘કૌટુંબિક’ પ્રાર્થના બધા સવારે કે રાતે સાથે બેસીને કરે. આખા દિવસની ઘટનાઓ માટે આભાર માને, ભુલો કબૂલ કરે અને હેમખેમ રહેવાની ઈચ્છા બતાવે.

જમવાનાં સમયની પ્રાર્થના પણ બહુ મહત્વની છે. શાંતિથી આ ટંકનું જમવા મળ્યું એટલે આભાર, રાંધનાર અને કમાનાર હાથ માટે આશિર્વાદ, ખોરાકથી મળતી શકિત સારા કામ માટે વાપરી શકીએ એ માટે અને જેમને નથી મળ્યુ એમને પણ આપવા માટે વિનંતી આવી પ્રાર્થના દરેક ઘરમાં થતી હોય છે. બહુ લાંબી ન કરવી હોય તો ‘God bless this food’ એટલી પણ ચાલે. પણ અમે પ્રાર્થના કર્યા વગર જમતા નથી.

સમાજ સાથે જોડાઈ રહેવાથી એક જાતની સુરક્ષિતતા અનુભવાય છે એટલે બધા નવું જાણવા, સમજવા દર રવિવારે ચર્ચમાં જાય છે. ચર્ચમાં ‘મધ્યસ્થી’ની પ્રાર્થના થાય. જેમાં દેશવિદેશ, રાજકીય-સામાજિક બાબતો, નેતાઓ,સૈનિકો, વરસાદ, તોફાન જેવી કુદરતી આપતિઓ, વિદ્યાર્થીઓની પરીક્ષા, માંદાને સાજાપણા માટે, જન્મદિવસ કે લગ્નદિવસની ઉજવણી , આભાર, કોઈની પરદેશની યાત્રા, વાહનની ખરીદી, કોઈનાં અકસ્માત,જુવાનો,વૃદ્ધો , બહેનો,ગે,વ્યંઢળો, કુંવારાઓ, નિસંતાન દંપતિઓ .. વગેરે વિશે લંબાણથી યાદ કરીને આભાર અને ઈચ્છા, આજીજીઓ કરવામાં આવે.

ખ્રિસ્તીઓ વિદાય વખતે આવજો કે bye byeની જગ્યાએ સામાન્ય રીતે “તમારી પ્રાર્થનામાં અમને યાદ કરજો” એમ બોલતા હોય છે. કોઈની માંદગી કે મુસીબતનાં સમયે prayer chain ચાલુ થાય છે. બધા એકબીજાને ફોન કે મેસેજ કરી એ બાબતે પ્રાર્થના કરવા વિનંતીઓ (prayer request) મૂકે છે.

પોતાનાં કરતા બીજા માટે કરાતી પ્રાર્થના શુદ્ધ મનની સાબિતી છે એટલે જલ્દી ઉત્તર મળે છે.

— નીવારાજ

કથા :) અમારી.


 

આ આખી વાત ૨૦૧૫માં પોસ્ટરૂપે ફેસબુક પર આવી ગઈ છે.કદાચ તમે વાંચી પણ હોય.. 🙂 આજે તો ફક્ત એક યાદગીરીરૂપે અહીં ગોઠવું છું.

1…

1990 :

એ વખતે કલબ કલ્ચરની શરૂઆત હતી. રોજના અને સિઝનના પાસ ખરીદવા પડતા.ગલી કે ચોકના ગરબા નવા રૂપરંગ ધારણ કરી રહ્યા હતા. ખેલૈયાઓના પગની ઠંડક માટે જમીન પર રંગબેરંગી ભૂસુ પથરાતુ. ટ્રેડિશનલ વસ્ત્રો પહેરવાની પણ એ શરુઆત હતી.

હું અને મારી સખી નવરાત્રી દરમ્યાન જજ તરીકે જતાં . ઘણું માન સન્માન મળતું…વ્યાજબી ફી મળતી… ઢગલો ફ્રી પાસ પણ મળતા …. રોજ મમ્મી કે સખીની મમ્મી અમારી સાથે આવતા. રોજ બહેનપણીઓ તો ન આવી શકે એટલે બાકીના પાસ હોસ્ટેલમાં રહેતા કડકા મિત્રોને અમે આપી દેતા.

એ કડકા મિત્રો સાથે Samuel Rajkumar પણ આવતા થયા. ..

####################

2:

કડકા મિત્રો સાથે ‘એ’ ગરબા જોવા આવતા થયા.

વીસે વાન મારે ઉઘડયો ન હતો. 😦 પણ ડેઇઝી કલબમાં ચારે દિશાએથી રેલાતા પ્રકાશમાં ભૂરી કે લાલ કે કાળી સાડી મને થોડી વધુ નિખારતી હશે. મિત્રો સાથે વાતો કરવાનો સમય તો ભાગ્યે જ મળતો પણ ચારે તરફથી મળતું ધ્યાન અમને વધુ પ્રભાવશાળી કરતું હોવું જોઈએ એવું હવે સમજાય છે.

એક બે દિવસ એમ કરતા કડકા પાર્ટી તરફથી રોજે રોજ પાસની ઉઘરાણી થવા લાગી તો ય ખાસ ધ્યાન ન પડયું. હું ‘એમની’ સાથે ભાગ્યે જ વાત કરતી. એમને ગુજરાતીના ફાંફા હતા મારે અંગ્રેજીના. એ સિવાય એ આખા ગ્રુપમાં અમે બે જ ખ્રિસ્તી હતા એટલે વધુ વાત કરવાથી મિત્રો લિંક કરી ઉડાડશે એવો ડર પણ ખરો .

લગ્ન તો મમ્મી કહે એની સાથે જ કરવાના હતા ને ….!

####################

26993489_1695735263818752_1073827705279984266_n

3:

લગ્ન તો મમ્મી કહે એની સાથે જ કરવાના હતા.

એટલે કશું વિચારવાનો અવકાશ ન હતો .નવાઇની વાત એ હતી કે કેટલીક જાણીતી પણ અબોલ લાગણીઓ આવેશ અને આવેગમાં હતી ને હું એ બધાથી સાવ બેખબર હતી. નાટક. ..સંગીત. ..યુવક મહોત્સવ જેવા સાંસ્કૃતિક કાર્યક્રમો સાથે સંકળાયેલી હતી એટલે વિજાતીય મિત્રતા વિશે વધુ ડર કે સભાનતા ન હતી. મિત્રો એટલે મિત્રો એવો એક સહજ માહોલ ઘર તરફથી ભેટ મળેલ. ☺

જીવનના ધ્યેય નકકી હોય તો દિશા આપોઆપ સ્પષ્ટ રહે છે. પોતાના વિશેના નિર્ણયો વડીલોના હાથમાં સોંપી દેવાથી એક જાતની બેફિકરાઈ અને હળવાશ રહે છે.

લગભગ છ એક મહિનાની જેવી તેવી …સાવ પાંખી ઓળખાણ હતી. મિત્રના મિત્ર બની ‘એ’ કયારેક બધા સાથે ઘરે આવ્યા હોય એવું પણ બન્યું હતું. બસ. … એથી વિશેષ કશું નહી.

જો કે મિત્રો સાથે ‘એ’ નોરતામાં રોજ આવતા રહ્યા. ‘You are looking beautiful’ , ‘this color suits you’ જેવા સામાન્ય પ્રતિભાવો કયારેક આપતા રહ્યા. હિન્દીમાં મમ્મી સાથે જરાતરા ગોષ્ઠી કરતા રહ્યા.

ચોથા કે પાંચમાં નોરતે ‘આમણે’ એમના મિત્રો પાસે જાહેર કર્યુ કે …..

####################

૪:

ચોથા કે પાંચમાં નોરતે ‘આમણે’ એમના મિત્રો પાસે જાહેર કર્યુ કે …

” આ છોકરી સાથે લગ્ન કરવા છે ”

મિત્રો તો બઘવાઈ ગયા … સડક થઇ ગયા …અરે યાર , સીધી લગ્નની વાત ? અને એ પણ આ ફાયરબ્રાંડ છોકરી સાથે ?

એક બાજુ આમને વાત આગળ વધારવાની ઉતાવળ અને બીજી બાજુ મારો અત્યંત તીખો ..તડ અને ફડ કરવાનો સ્વભાવ જાણતા મિત્રોની વિમાસણ .. કે આ વાત જો સીધી થશે તો મિત્રો મજાક કરે છે એમ માની તીરની જેમ સીધી ના જ આવશે. એક ઘાએ ઘણા કટકા થઇ જશે … :p

અને આખું ધામેચડું ઉપડ્યું મારા મમ્મીની સ્કુલે … 🙂 શોલેમાં અમિતાભ મૌસી આગળ ધર્મેન્દ્રના વખાણ કરે છે એવો જ સીન થયો હોવો જોઈએ … :p ત્યાંથી ” અમને તો છોકરો ખુબ સંસ્કારી લાગે છે ” એવી લીલી ઝંડી મળતા જ હવે નિશાન મારી તરફ થઇ ગયું.

કોઈ મિત્રના લગ્ન પ્રસંગની તૈયારી કે એવા કોઈ બહાના તળે આખા ગ્રુપની મીટીંગ થાય અને એમાં ‘આ’ પણ હાજર હોય..જો કે વર્તનમાં આવેલો બદલાવ સમજાતો હતો અને એટલે એક જાતનો અણગમો ઉભો થઇ રહ્યો હતો….અકારણ વધુ પડતું એટેન્શન કઠે છે. એટલે ક્યારેક તો ‘એ’ ન હોય એ શરતે જ હું મીટીંગમાં જતી. :p

પણ ધીમે ધીમે વાતને વળ ચડતો રહ્યો અને હવે બધા આવું બધું મને સીધું કહેવા લાગ્યા અને એટલે મેં એક દિવસ ઘરે આવીને મમ્મીને કીધું કે….

####################

૫ :

પછી શું ? મમ્મીથી મનની ગડમથલ ક્યારેય ન છૂપાવી હતી આ પણ કહી દીધી કે …. ‘તમે આ મારા મિત્રોને સીધા ન સમજો . મારી સાથે રાજકુમારને જોડી મજાક કર્યા કરે છે. ‘ જવાબમાં મમ્મીએ કહ્યું કે ‘અમને ખબર છે … બધું ઠીક લાગે છે …એમના માબાપ તરફથી માગું આવે એ પહેલા તું વિચાર… જીવન તારું છે ..નિર્ણય તારો જ હોય .’

ઉજાગરા શરુ… વિચાર શરુ … બે મિત્રો રોજ સાંજે મારી કોલેજે મને આમની ભલામણ કરવા આવતા…રસ્તા પર ચાલતા ચાલતા વાતો કરતા …સમજાવતા… ( એ જોઇને તો એમાંના એક સાથે મારું નામ “થોડા દિવસ” માટે જોડાઈ ગયું હતું :p :p :p )

એ દરમ્યાન આ બધી વાતો મારા એજ્યુકેશન ડીપાર્ટમેન્ટના હેડ દમુંબેન મોદી અને ભાવનગર યુનિવર્સીટીના એ સમયના રજીસ્ટ્રાર ધીરેન વૈષ્ણવ અને એમના પત્ની યોગીનીબેન સાથે થયા કરતી. ( હું અને યોગીનીબેન સુગમસંગીત માટે સાથે પ્રેક્ટીસ કરતા …એટલે રોજ મળવાનું બનતું …અંબરીશભાઈ અમારા ગુરુ હતા. ) . આ બધા વડીલો પણ આમનાથી અંજાયેલા હતા.

લગ્ન તો આપણે જેને પ્રેમ કરીએ એની સાથે નહી જે આપણને પ્રેમ કરે એની સાથે જ કરાય એવું ક્યાંક વાંચ્યું હતું… માબાપની ઈજ્જત અને આબરૂ સતત નજર સામે હતી એટલે પ્રેમમાં પડવા જેટલી માનસિક અવસ્થા નહોતી… અંતે મેં એકાદ મહિનાના મનોમંથન પછી એમને સમાચાર મોકલ્યા કે મિત્રો પાસેથી તો સાંભળ્યું પણ તમારા મોંએ આ વાત સાંભળવી છે એટલે મારા ઘરના સાથે વાત કરો. પછી મારો ‘ફાઈનલ’ જવાબ મળશે.

અને ‘એ’ આવ્યા ….

####################

6:

અને એ આવ્યા.

એક મિત્રના ઘરે બધા મિત્રોની હાજરીમાં અમે મળ્યા. કોઈ ઠોસ નિર્ણય તો કર્યો જ ન હતો એટલે એ મુલાકાત સાવ અજાણ્યા મળે એવી ઔપચારિક હતી. અલબત મિત્રો ઠઠ્ઠામશ્કરી કરતા હતા પણ હું બેઅસર હતી .દિલના દરવાજા જડબેસલાક બંધ જ હતા….વર્ષોથી. …

એ ઘરે આવ્યા. …એ શું વાત કરે છે એ સાંભળવા હું દરવાજા પાછળ ઉભી હતી .

“આશા છે કે હું તમારી દીકરી સાથે લગ્ન કરવા માંગુ છું એ વાત સાંભળી તમે મારી લાગણીનું ઉંડાણ અને ગંભીરતા સમજી શકયા હશો. આ કોઇ ઉતાવળે લીધેલો નિર્ણય નથી. મેં એના વિશે સતત સાંભળ્યુ છે. ..એને પારખી છે .એનું નિરીક્ષણ કર્યુ છે .આ બે અલગ જીંદગી ઉપરાંત અલગ સંસ્કૃતિના બંધનની વાત છે . હરીફરી લફરુ કરવાના મારા સંસ્કાર નથી. સાઉથમાં દહેજ પ્રથા છે એ વાતથી તમે ડરતા હો તો વચન આપુ છું તમારે એ બાબતે આ પળથી ચિંતા નહી કરવી પડે. તમારી દીકરીએ નિર્ણય તમારા પર છોડયો એ જાણીને મને મારા નિર્ણય પર વધુ ગર્વ થયો છે. જે દીકરી માબાપને ન દુભવે એ કોઇને ન દુભવી શકે . હવે આખરી નિર્ણય તમે બધા લેશો અને એ પછી હું મારા પરિવારને વિધિવત માગુ લઈ આવવા કહીશ. અલબત લગ્ન તો મને નોકરી મળે પછી જ થશે ”

વાતવાતમાં આટલી સ્પષ્ટ વાત એમણે કરી લીધી . હું એમને એમ ઉભી સાંભળતી રહી ગઈ. આપણે છીછરી ધારેલી વ્યક્તિ આટલી ગંભીર …ઉંડાણભરી …વિચારશીલ અને પરિપકવ હોય એ નવાઈની વાત લાગે. મારા મમ્મી દરવાજા પાસે આવ્યા. ..અવશપણે મેં એમને હાથ પકડી ખેંચી લીધા. … એમની આંખોમાં આંખ મેળવી કહી દીધુ કે….

” હવે તમે ના પાડશો તો ય લગ્ન તો હવે હું આમની સાથે જ કરીશ. ”

જવાબમાં મમ્મી મીઠું મલકાયા એમનો હાથ મારા માથે ફરી ગયો અને. … મારા ભાઇઓને લાગ્યુ કે આ ઉતાવળ થઈ છે … મિત્રોના પ્રભાવ કે દબાણવશ આવું થયું છે એવું એમને લાગતુ હતું. 😍 મારા ભાઇઓ દ્વારા મને એકબાજુ બેસાડી પ્રેમથી સવાલ જવાબ થયા … જીવનભરનો નિર્ણય જલ્દી ન લે એવી સમજાવટ થઇ…. ‘મમ્મી પાપાને એ પસંદ છે એટલે મને પસંદ છે’ એ ખુલાસો થોડો ગળે ઉતર્યો અને અંતે એમના માબાપ ન આવે ત્યાં સુધી કશું નકકી ન ગણવું એવો નિર્ણય સર્વાનુમતે લેવાયો …

####################

આજે પેલા બે જણની વાત પુરી કરીએ …એ શ્રેણીની છેલ્લી પોસ્ટ 🙂

તો સર્વાનુમતે નક્કી તો થયું કે હવે એમના ઘરના વાત લઈને ન આવે ત્યાં સુધી શાંતિ રાખવી . પણ મિત્રો સાથે હરવા ફરવામાં , અન્ય મિત્રોના લગ્નની ખરીદી કે પ્રસંગોમાં આવતા જતા એક અલગ નજરે એમને જોવાનું શરુ થયું. આગળપાછળ ફરતો સાવ અપરિપક્વ છોકરો આટલો ગંભીર અને દૃઢ હશે અને એ પણ લગ્ન માટે … એ વિચારે રીતસર સારું લાગતું.

ત્રણેક દિવસ સતત સાંજે મળ્યા કર્યા … બધા મિત્રો મહિલા કોલેજ સામેના બગીચામાં સાથે બેસતા… પણ કોઈને કોઈ બહાને આજુબાજુ થઇ જઈ ધીમે ધીમે એમને એકાંત આપવા લાગ્યા. એક દિવસ એમણે કહ્યું , ” એક જ બહેન છે ..અને એનો હું એક જ ભાઈ …. ઘરેણું માંગે તો પણ આપી દેવાની તૈયારી રાખવી પડશે …. ” નવાઈ તો લાગી… સાવ શરૂઆતના સમયમાં સોનેરી સ્વપ્નો ગુંથાય ત્યાં આવી વાત ? પણ તોય સામે કહેવાઈ ગયું ,” આ શરત હોય તો મારી પણ સામે શરત છે … ઘણા ભણેલાને ગુસ્સામાં હાથ ઉપાડતા જોયા છે…. જે દિવસે હાથ ઉપડ્યો એ દિવસે સાથ છૂટી જશે”

આ નાનકડી પણ સમજદાર શરતના મજબુત પાયા પર સમજણની ..એકબીજાના માનસ સમજવાની કવાયત શરુ થઇ.

એમના પરિવારમાં … અપેક્ષા મુજબ જ ગુજરાતી છોકરી … ( દહેજ વગરની છોકરી ) સાથે લગ્નની જીદ… વઢ..ઠપકો..અણગમો અને અંતે મંજુરી …લખું છું એટલી નાની વાત નહોતી ….પણ પરિવારના સૌથી મોટા વડીલે મંજુરી આપી એટલે બધાએ મંજુરી આપી….

એક જ ધર્મની પણ અન્ય રાજ્યની બે સાવ અલગ વ્યક્તિત્વ ધરાવતી વ્યક્તિના સંબંધ માટે બેય પરિવારની મહોર લાગી ગઈ.

બસ હવે …

નવરાત્રીના પહેલા દિવસે માંડેલી આ કથા સરળ તો ન જ હતી પણ પરિપક્વ થયેલી લાગણીની આવરદા ઘણી વધુ હોય છે … 🙂

અરે હા, એ બેઉ જણે એ બેય શરતોનું પાલન આજ સુધી કર્યું છે … હો… 🙂

વધુ આ લીંક પર ઘણા સમય પહેલા લખી ચુકી છું.

https://nivarozinrajkumar.wordpress.com/…/%E0%AA%B8%E0%AA%…/

556913_448244011901223_280809759_n

મેનોપોઝ… menopause… manoppose


#कुछ दाग ‘कभी भी’ अच्छे ‘नही’ ही है ।

જરાય ઠીક નહોતું લાગતું પણ તોય સ્કૂલે જવું જરુરી લાગ્યું. કેટલીય રોકાતી, અટકાતી આઠ મીનીટમાં ઉતરી શકાતી સીડી એ અડધા કલાકે ઉતરી શકી. આમ તો આજે ચકકર જ આવતા હતા. પહોંચતા વેંત પેટમાં કપડાં નિચોવાતા હોય એમ આંટી પડી અને લેબર પેઈન જેવો અસહ્ય ઉઠતો શમતો દુખાવો શરુ થયો. વિદ્યાર્થીઓ સામે સંકોરાતા ડાઘોભર્યા કપડાં અને આંખોમાં ક્ષોભ સાથે ત્યાંથી સીધા હોસ્પિટલનાં ખાટલે જઈ ચડી. એ જ સોનોગ્રાફીનાં ચકકર અને રીપોર્ટ. છેલ્લા અઢી વર્ષમાં સતત ત્રીજી વખત ગર્ભાશયની દિવાલ જાડી થઈ હતી અને ફરી પાછું ક્યુરેટિન થઈ ગયું.

11 વર્ષની હતી ત્યારથી એનું આ દર્દભર્યુ નીચોવાઈ જવાનું શરુ થયું હતું. પણ આડા પડખે થાય એટલે ‘કામચોર’નું બિરુદ ભાઈ તરફથી મળી જતું. દર વખતે બગડી જતાં કપડાં સીવી લેવાની સલાહ એક શિક્ષકાએ આપી હતી એટલે એ વખતથી એનાં પાકીટમાં સોયદોરાએ અડ્ડો જમાવી રાખ્યો હતો.

આમ તો દિકરા વખતે નવ મહિના એ સતત ડોલો ભરાય એટલું વહી હતી. 5% HB કોઈ નવી વાત હતી નહી એટલે એ ઝટ હાર માને એમ ન હતી. ફરી પાછી આજકાલ કરતાં છ મહિનાથી એ થોડું નહી ઘણું વધુ વહી રહી હતી એટલે એક વ્હિસ્પર ફકત દસ મિનીટ! કારમાં છાપાનાં ઢગલાં પર બેસતા અને ઉતરતી વખતે ઉપરનાં છાપાંનો ગોટો કરવાની કલા આત્મસાત થઈ ગઈ હતી. પ્લાસ્ટિકની ખુરશી પર જ બેસવું અને ઉઠતી વખતે કોઈનું ધ્યાન ન જાય એમ પાલવથી ખુરશી સાફ કરવાની પણ સારી ફાવટ આવી ગઈ હતી. સતત ભીનાં અંગોથી થતી ફૂગ માટે ડસ્ટીંગ પાવડર પણ એવી ગયો હતો.કારણ કે એક મહિનાનાં વિરામ પછી છ મહિના વહ્યા કરવું ત્રણેક વર્ષથી સામાન્ય થઈ ગયું હતું.

ફરી પાછું હોસ્પિટલ! ઓપરેશન પહેલા લોહી વહેતું અટકાવવાનાં ઈન્જેકશન પણ અપાયા ‘હજી થોડા મહિના સહન કરો. હવે માસિક જતું રહેશે. આમ પણ તમારું ગર્ભાશય ઘણું મોટું થઈ ગયું છે એટલે લેપ્રોસ્કોપી કરીને તો કાઢી નહી જ શકાય.’ સાંભળીને ડોક્ટર પાસે એના હાથ જોડાઈ ગયા ‘આખું પેટ ચીરીને કાઢી નાખો પણ હવે સહન થતું નથી’

આમ તો દર વખતની બાથરુમની મુલાકાત વીસથી પચીસ મીનીટની રહેતી. ‘પેડ બાથરુમમાં કાઢીને બહાર આવો’ આયાએ ફરજ બજાવી લીધી પણ હોસ્પિટલમાં ફ્લશ કરવા જેટલી પણ સુધ ન રહી. ‘જરાક ફ્લશ કરી દેજો’ ચિંતાતૂર ઉભેલા પતિને આંખોથી કહેતી એ ધારની જેમ દદડતાં શરીરે, આયાનાં ટેકે, બહાર ઉભેલા તરુણ દિકરાથી આંખો ચોરાવતી ઓપરેશન થિયેટરમાં પ્રવેશી ગઈ.

ફ્લશ કરતી વખતે આંચકા અને આઘાતથી એ પુરુષ સ્તબ્ધ થઈ ગયો. નોકરી અને ઘરકામ…છ મહિના !!. પોતે નોકરી અને અન્ય કામોમાં વ્યસ્ત હતો. કયાંય સાથે આવવાની આનાકાનીને આળસ અને અતડાપણું સમજી અસંખ્ય વખત ઠપકો પણ આપ્યો હતો. આટલી તકલીફ હતી ! ઘણી વધુ તકલીફ હતી. કયારેક હાથવાટકો બની મદદ પણ કરી લેતો પણ ચારેબાજુ ઉડેલા ગાઢા ટૂકડાઓ અને ઢગલો લોહી ઉડેલું જોઈ એને ચકકર આવી ગયા. દર વખતે બાથરુમની દિવાલો અને લાદી સાફ કરવાની શકિત કોણ જાણે કયાંથી આવતી હશે! ગળામાં ડૂમો અટકી ગયો. એવી જ હાલત બહાર ઉભેલા દિકરાની હતી. ‘મમ્મીને આખો દિવસ નહાવાનું અને પાંચ વાર કપડાં બદલવાનું કેમ ગમતું હશે’ , ‘ નોકરી અને ઘર… તમે બીજાની મમ્મીની જેમ સોશ્યલ કેમ નથી ?’, ‘તમને સાંજે નીતનવી રસોઈ કરવાની કેમ આળસ આવે છે?’ … રાતનાં આરામ પછી સવારે થોડી શકિત સાથે બે સમયની રસોઈ એક સાથે બનાવી બપોર પછી થાકીને પ્લાસ્ટીકની ચાદર પર સૂઈ રહેતી મમ્મીની તકલીફ એને આજે સમજમાં આવી રહી હતી. નવમાં ધોરણમાં આ વિષય ભણાવતી વખતે શિક્ષક પણ આંખ ચોરે અને વિદ્યાર્થીઓ પણ એટલે વધુ તો શું સમજ હોય!

ઓપરેશન… . સ્ટેચર બહાર આવતા સગાઓને દેખાડવા ટેબલ પર પડેલી એ ત્રણ ચીજો પર એક ક્ષણ નજર પડી. ભવિષ્યમાં કોઈ તકલીફ આવે તો આખા ચીરેલા પેડુને ફરી વાર ચીરી શકાય નહી એટલે બંને અંડાશય પણ … !

ગાઢ અને આરામની ઊંઘ પછી બીજે દિવસે પરાણે ઉભી કરવા આયાએ સહારો કર્યો ‘ભગવાન તમારા દિકરાને હો વરહનો કરે’ સાંભળીને એને તમ્મર આવી ગયા.

“હું … હવે बंजर?”

આ એક અત્યંત વિચિત્ર લાગણી છે. શબ્દોમાં સમજાવી શકવું અઘરું છે. એ સમયની માનસિક સ્થિતિ, હોર્મોન્સ વગરનું ડામાડોળ થવું… અચાનક રડવું અને વાતે વાતે દુભાવું… સમજાવી નહી જ શકાય. 😣 ભણેલા અને આ બધુ સમજતા હોય એવા લોકોની બેરુખી તૂટેલાને વધુ તોડી નાખી શકે છે. સમાજ, મિત્રો, પરિવાર, સ્નેહીઓ બધા આ નવી પરિસ્થિતિમાં લડવા માટે દયાભાવ નહી થોડી સમજ અને લાગણી બતાવે અને સાથ આપે એ કેટલું મહત્વનું હોય છે !

પરિવાર ગમે એટલો સમજુ અને સંજોગો સાચવીને સહકાર આપે એવો હોય પણ…. સંસારનું સર્જન કરનાર લોહીનાં ટીપાં કોઈ ઘણા કામનાં પણ દેખીતી દૂનિયા માટે નકામાં અપરાધી હોય એમ આખી જીંદગી છાવર્યે રાખવાનાં, છૂપાવી રાખવાનાં. કોઈ અવાજ, કોઈ ફરિયાદ વગર દર મહિને આવતી પીડા, પરેશાની સહ્યે રાખવાની.

એ પીડા ન હોય તો પણ અને પીડા દૂર કર્યા પછી પણ દૂનિયા કરતાં પોતાની જાત માટે એ વ્યક્તિ સાવ નકામી !!!

#મેનોપોઝ… #menopause…. #manoppose

— નીવારોઝીન રાજકુમાર

સરવૈયું : ૨૦૧૭


૨૦૧૭ :

એકંદરે એક સુંદર વર્ષ.

જેને બેફિકર છોકરડાંમાંથી જવાબદાર જુવાન થતો જોયો હતો એનો જ વનપ્રવેશ પણ જોઈ શકી… ધામધુમથી ઉજવી શકી 🙂 એટલે કે અમારા સાહેબ … Samuel Rajkumar .. પોતાનાં પ્રિય પાત્ર સાથે ઘરડાં થવું એ પણ એક લ્હાવો છે. ❤ … જેને પાપા પગલી પાડતા શીખવ્યું એને જ પોતાનાં જીવનનો મહત્વનો નિર્ણય કરતાં પણ જોઈ શકી … સહર્ષ 🙂 અમારી દીકરી Rachel Rajkumar … Dr Anand Prajapati <3. એકમેકનાં પરિવારને મળી અમે ઘણી હળવાશ અનુભવી. તો જે કાયમ નાનો જ લાગતો એ દીકરો અચાનક આખી (એન્જીનીયર) કોલેજની ક્રિએટીવ ટીમ ઉપરાંત NSS નો કોઓર્ડીનેટર બની કેમ્પ અને અનેક કાર્યક્રમોની મોટી મોટી જવાબદારીઓ લેતો જોઈ શકી અને એ પણ અભ્યાસમાં એક પણ કેટી વગર 🙂 રફેલ રાજકુમાર (એ ફેસબુક પર નહિવત આવે છે…ઓછું ગમે છે ..અને સમય પણ ક્યાં છે ?).

આપણી સાથે આપણું વાતાવરણ પણ સમૃદ્ધ થતું જાય એ ઓછો આશીર્વાદ ગણાય !!!

રહી વાત મારી તો …

કાયમ લાગે કે હવે કથાકડીથી બધા કંટાળી ગયા છે એટલે એ વિષે વાત ન કરું પણ કોઈ પુસ્તક મેળામાં Krishnkant Unadkat અને Jyoti Unadkat મને યાદ કરે , કે પછી કોઈ સ્નેહમિલનમાં Bhavissha Shah મને યાદ કરે કે પછી તાજેતરમાં પુસ્તક મેળામાં Mahendra Sharma મને યાદ કરે … અને એ પણ મારી ગેરહાજરીમાં.. મારા નામ સહિત 🙂 ત્યારે લાગે કે કથાકડી મને તો ફળી જ છે. અલબત, જેમને સર્ટીફીકેટ મળ્યા છે એ બધા મનથી તો બધા યાદ કરતા જ હોય ❤ . એમાં વળી આ વર્ષે ઇન્ડીયા બુકે પણ કમાલ કરી …. ટોપ ૧૦૦ માં કથાકડીને સામેલ કરી … 🙂 સદ્ભાગ્ય જ ને વળી !!! અમે તો છેક દિલ્હી જઈ આવ્યા. મારા ,અમારા ધીમા પડી ગયેલા શબ્દાવકાશ ગ્રુપની એક વાર્તા પુસ્તકરૂપે બહાર આવી એ જેવી તેવી ઉપલબ્ધી છે ? આ માટે અભિનંદનનાં હકદાર , જવાબદાર Ashwin Majithia અને AjayKumar Panchal ગણાય :). અને એ વાર્તામાં મારું કોઈ યોગદાન ન હોવા છતાં મારા તરફ ઋણ સ્વીકાર કરનાર અમારા લેડી અમિતાભ Sarla Sutaria દી … કોઈની લાગણી ભુલાઈ એમ નથી.. જો કે પોતાનાં તો યાદ પણ કરે અને વખાણ પણ કરે જ … ❤

બાકી આખા વર્ષ દરમ્યાન મેં ઘણી ફરાફરી કરી :p જવાબદારીઓ પુરી કરવા મુસાફરી ! દીકરીનું વેકેશન ન બગડે એટલે લંગડાતા પગે છેક લવાસા જઈ આવી :p પણ આ વર્ષે હું ઘણી વખત અકસ્માતનો ભોગ પણ બની… हम 'गिर' जाते है पर 'गिरे' हुए नही … फर्क समजो जानी :p

આ વર્ષ દરમ્યાન નોકરીનાં સ્થળે પણ ખુબ મસ્ત બની કામ કરી શકી. વિદ્યાર્થીઓ સાથે વિદ્યાર્થી બની જીવવાની મોજ લઇ શકી. વાસ્તવિક અને આભાસી જીવનમાં પણ અતિ સંવેદનશીલતા છોડી થોડી વધુ વ્યવહારુ અને સ્પષ્ટવકતા બની શકી જેનો લાભ એ થયો કે સાચા અને ટકાઉ દોસ્તો સામે ઉભરી આવ્યા. મારો માર્ગ વધુ સ્પષ્ટ બન્યો.

હા, સતત વ્યસ્તતાને કારણે મારી અધુરી વાર્તા આગળ વધી ન શકી એનો રંજ છે અને એ બાબતે મને સતત ટોકતા મારા પ્રિય સખી Jahnvi Antani નો મારા તરફનો અનુરાગ પણ સતત મેં અનુભવ્યો. આવતા વર્ષે જરૂર લખીશ ..બસ !! 🙂 પારિવારિક જવાબદારીઓ , સુખ-દુઃખ વચ્ચે પણ અમે સતત એકબીજા સાથે વાતો શેર કરી એકબીજાની હુંફ બની રહ્યા અને અમારા પરિવારમાં સામેલ થયેલ ત્રણેય યુવાનોને પણ ખુશી ખુશી સમજી રહ્યા છીએ. 🙂

બાકી તો સ્કૂલ કોલેજનાં મિત્રો સાથેની ધમાચકડી ચાલતી જ રહેવાની છે. ❤

ફેસબુક કાંઈ જીવન નથી પણ ફેસબુક વગર પણ આ બધું સાંભળે કોણ ? :p એટલે મારા દોસ્ત બની રહેવા બદલ તમારી આભારી છું. ક્યારેક કોઈક મને પ્રેરણારૂપ માને છે ત્યારે ચિંતાતુર થઇ જાઉં છું કે હું એવી છું ? પણ કોઈની ઠેકડી ઉડાડતી , અપમાનજનક કે ઉતારી પાડતી પોસ્ટ ન કરવા જેટલું સૌજન્ય જાળવી શકી છું એનો ગર્વ છે.

"તમે …." સીરીઝમાં તમે દિલ ખોલી નાખ્યું એ બદલ આભારી છું. આ સીરીઝ છેલ્લા સવા વર્ષથી ચાલે છે અને આજ સુધી લગભગ ૪૫૦ થી વધુ વખત તમને આમાં ભાગ લીધો છે એ એક સિદ્ધિ જ ગણું છું 🙂 આ સીરીઝ તમને બધાને ગમે પણ છે. કાંઇક હટકે , કાંઈક નવું કરવા માટે ફેસબુકે મને કાયમ કદરદાન મિત્રો પુરા પાડ્યા છે એની ના નહી હો ❤

બધાને આપણે ગમીએ એ શક્ય નથી અને જરૂરી તો જરાય નથી એ તો ક્યારનું સમજાઈ ગયું છે એટલે અનહદ હળવાશ અનુભવું છું.

એકંદરે મસ્ત, હળવું અને તાણમુક્ત વર્ષ ! ઈશ્વરની કૃપા …. બીજું શું …! એનો આભાર…

#મારું જીવન કાયમ હલચલભર્યું રહ્યું છે. એટલે શક્ય છે હું કોઈ ખાસ વાત અહીં લખવાની ભુલતી પણ હોઉં .. યાદ કરાવજો 🙂

— નીવારોઝીન રાજકુમાર

એક સુંદર દિવસ : ૧ ડિસેમ્બર


૧૯૯૦ના ડીસેમ્બરના શરૂઆતના એ દિવસોમાં સદ્દામ હુસેને પેટ્રોલના ભાવની હોળી સળગાવી હતી …. એટલે TVS 50 ના બદલે સાયકલ લઇ આઠેક કિલોમીટર દૂર કોલેજ જવું પડતું .

એ સાંજે રોજની જેમ એ ધીર ગંભીર મિત્ર આવી ગયા.હોસ્ટેલના પોતાના વર્તમાન રૂમ મેટની ભવિષ્યની લાઈફ પાર્ટનર સુધી મિત્રની લાગણી પહોચાડવાનું બીડું ઉપાડતા તો ઉપાડાઈ ગયું હતું પણ હવે એ કંટાળી ગયા હતા. જીદ્દી , જક્કી અને જબરી છોકરીને સાથે સતત અઠવાડિયાની સમજાવટ અને દલીલો… એ મિત્ર જરાક ગરમ ખોપડીના હતા અને થોડા અધીરા પણ … હવે તડ અને ફડ કરશે જ એની ખાતરી હતી …. જો કે એને ધીમે ધીમે હવે પીગળી જવાનો ડર લાગતો હતો …

સાયકલ દોરીને ચાલતા ચાલતા આજે નવો રૂટ લીધો… રફ રોડ પર વાતો કરતા કરતા એ બે ચાલતા હતા .. અચાનક મિત્રે ફાઈનલ જવાબ માંગ્યો … છોકરીથી બઘવાઈ જવાયું …. છતાં જીદમાં મોટેથી “ના” પડાઈ ગઈ … એક ઝાટકે મિત્ર ઉભો રહી ગયો….. અને પહેરેલા શર્ટનું બટન ખોલી એમાંથી એક મોટું કવર બહાર કાઢ્યું …. અને છોકરીના હાથમાં પકડાવી દીધું … અને એની સાયકલ પોતે પકડી લીધી ….🚲 કવરમાંથી એ કાગળ કાઢતા એના હાથ ધ્રુજતા હતા … છતાં દેખાડા ખાતર ચાલ્યા જ કર્યું અને બાજુમાં રહેલ બાવળિયામાં દુપટ્ટો ફસાઈ ગયો … જડ લાગતા મિત્રે વધુ ગુસ્સામાં દુપટ્ટો કાઢ્યો પણ એનું ધ્યાન તો એ ફરફરિયાંમાં જ હતું …

💌✒📉📈

એ કાગળમાં લખ્યું હતું ” તમે હા પાડી હોત તો દુનિયાની બધી ખુશી તમને આપવાની ભરપુર કોશિશ કરત પણ હવે તમે સદા ખુશ રહો એવી દુઆ આખી જિંદગી કરીશ. મારા સિવાય અન્ય કોઈ સાથે તમને જોઈ તો શકીશ જ નહી એટલે તમને આજ પછી કદી મળીશ નહી અને તકલીફ પણ આપીશ નહી ” આવું લાંબુ લાંબુ લખ્યા પછી છેલ્લે એક પંક્તિ લખી હતી … કહીં દીપ જલે કહીં દિલ….💔💔💔💔💔 😉

અચાનક એ ઉભી રહી ગઈ અને મિત્ર સામે જોઈ રહી … કંટાળા અને ગુસ્સાભરી આંખો ઉલાળી મિત્રે પૃચ્છાભરી નજરે એની સામે જોયું …. એણે કહ્યું ” હા ” … 😍😍😍

📑📑📩📩

ખડખડાટ હસતા મિત્રે એક જ ઝાટકે ફરી શર્ટનું બટન ખોલ્યું અને બીજુ કવર કાઢ્યું …

હવે આમાં શું હશે એ કુતૂહલવશ એ કવર પણ ખુલ્યું …શબ્દે શબ્દે અનહદ રાજીપો … ખુશી ખુશી ખુશી અને મોટો ખજાનો હાથમાં આવી ગયો હોય એવું ગાંડપણ …છેલ્લે એક વાક્ય ” મોગેમ્બો ખુશ હુઆ …. 😅😅😅

“IF YES” અને “IF NO” લખેલા …. રંગબેરંગી કિનારવાળા બે આંતરદેશીય કવર …. 💌💌

એ સાંજ અને ડીસેમ્બર મહિનાની પહેલી તારીખ .. ☺

મન-મેળે


શબ્દો : ૧૦૦

‘કેટલા સમયે આમ રસ્તા પર ઉભા રહેવાનું બન્યું.ઘર,ટ્રેન અને ઓફીસ.ઈન્ટરનેટ બેન્કિંગનાં જમાનો ગજબ છે.’

એટીએમની લાઈનમાં દોસ્તો બનતા રહ્યા. દર્દ કા રિશ્તા.

દેવદિવાળીનાં ફટાકડાનાં આછા ધમાકા વાતાવરણમાં હલચલ લાવી રહ્યા હતા.

બાજુનાં મંદિરમાં આજે ભક્તો, ભિક્ષુકો સાથે આ ભીડ સામેલ હતી.

રંગબેરંગી ફુગ્ગા અને વિવિધ અવાજોવાળી પીપુડી વચ્ચે સાબુનાં પરપોટા આમતેમ ઉડતા હતા.

રાહુલને અચાનક બાળપણમાં પપ્પાનાં ખભે બેસી માણેલો મેળો યાદ આવ્યો.એની નજર સમક્ષ બાળપણ તરવરી ઉઠ્યું. ને એ બાળક બની ગયો.

“એક મિનીટ આવ્યો” લાઈન તોડી સાબુનું પાણી અને ભૂંગળી ખરીદી જ લીધા.

એ મેઘધનુષી પરપોટામાં નાનકડો રાહુલ જાણે ચારેકોર ઉડતો રહ્યો.

ભીડ પણ પરપોટા ફોડવામાં સામેલ હતી.

— નીવારોઝીન રાજકુમાર

અપેક્ષા : એક સંબંધરક્ષક


અપેક્ષા

અપેક્ષા વગર ખુશ રહેવું એ પણ એક અપેક્ષા છે.

અપેક્ષા વગરની કોઈ વસ્તુ નથી. ખેડૂત દાણા વાવે તો સારા પાકની અપેક્ષા કરે જ. શિક્ષક વિદ્યાર્થી પાછળ મહેનત કરે તો સારા પરિણામની અપેક્ષા કરે જ. લેખક લખે તો વાચકની…પ્રોત્સાહનની અપેક્ષા કરે જ. ગાયક કે કોઈ કલાકાર પોતાની આવડત અને મહેનત બદલ બે તાળીની અપેક્ષા ન કરે? અરે, ગૃહિણી કે માતા પણ જમવા બેઠેલા પરિવાર સામે રસોઈનાં વખાણની અપેક્ષાએ તાકી રહે છે. સરપ્રાઇઝ ભેટ લાવતો પુરુષ પણ પરિવારની આંખોમાં એના તરફ લાગણીની અપેક્ષા કરતો હોય છે.

અપેક્ષા માણસનાં સંબંધ મજબૂત બનાવે છે. “તું આવી શકે તો ઠીક ન આવે તો મને અપેક્ષા નથી” આવું વાક્ય કોઈ મિત્રને કે અંગતને કહી જોવું. સારા નરસા પ્રસંગે બેય પક્ષે થોડી પણ અપેક્ષા ન હોય તો હોય શું ? સંબંધમાં બચે શું ?

જીવનમાં અપેક્ષા નહી તો ગુણવત્તા નહી. કોઈને આ ગમે છે એવો વિચાર વિચારસરણીમાં ગુણવત્તા લાવે છે. ગઈ કાલ કરતા આજ ઉજળી હોય એવી અપેક્ષા ન હોવી જોઈએ ?

અપેક્ષાઓથી ઉપાધીઓ કે ઝંઝટ ભલે વધે… ઝંઝટ વગરની જીંદગી તો જંગલમાં પણ નથી હોતી તો આપણે તો સમાજમાં રહીએ છીએ. સંબંધોનાં તાણાવાણા આપણને અપેક્ષાઓથી જ જકડી રાખે છે. જીવન અપેક્ષાઓથી જ જીવવા લાયક લાગે છે. બાળક જન્મે ત્યારથી માતાપિતા એની સુખાકારીની અપેક્ષા કરે છે. સ્વાસ્થ્ય, અભ્યાસ,જીવનસાથી, લગ્ન, સંતાનના સંતાન…કઈ જગ્યાએ જીવન પાસે આપણે અપેક્ષા નથી ? કોઈ પતિ પત્ની એકબીજાની પાસે અપેક્ષા ન રાખે એ સંભવ છે ? ઘરે આવવાથી માંડી કમાવા સુધી પતિ પાસે અપેક્ષા ન હોય? સરસ રસોઈ કે ઘરસંચાલનની અપેક્ષા પત્ની પાસે ન હોય ? સંતાનને માતાપિતા પાસે પ્રેમ ,લાગણી કે સુવિધાની અપેક્ષા ન હોય ? પડોશી રોજ અસભ્ય ભાષા બોલે તો એ માહોલમાં રહી શકાય ? ટ્રાફિક પોલીસ, કરિયાણાનો વેપારી, સાડી કે શર્ટ, શાકભાજી કે સરકાર… આપણને અપેક્ષા નથી હોતી ? કસરત કે ઉપવાસ કરવાથી શરીર સ્વસ્થ રહે એ અપેક્ષાથી જ લોકો જીભનાં ચટાકા છોડી જીમ કે ડાયેટીશ્યનનાં સહારે જાય છે. બસ કે પ્લેન કે ટ્રેનમાં ખર્ચેલા નાણાંની સામે સુવિધાની અપેક્ષા નથી હોતી ? કર્મચારી કામનાં બદલામાં બઢતી કે નાણાકીય ફાયદાની અપેક્ષા ન કરે ? હવે લોકો સોશ્યલ મીડિયા પર પોતાની જાતને વ્યક્ત કરે છે તો કોઈ વાંચે કે સરાહે એવી અપેક્ષા ન કરે ? કરે જ ! પોતાના, ફોટા , અભિપ્રાય કે પોતાની વાર્તા કોઈ વાંચે એ કોને ન ગમે ? લોકો ફોટા જુએ એ અપેક્ષાએ જ ફોટા મુકાય ને ! અરે , માણસ ભિખારીને દાન આપીને પણ દુઆની અપેક્ષા કરે છે. ધાર્મિક સ્થળોએ પ્રાર્થના કરીને પણ ઈશ્વર પાસેથી કોઈ અપેક્ષા જ કરે છે ને !!! કોઈને મદદ કરીએ તો આપણને ખુદને ખુશી થાય એ અપેક્ષા કે સ્વાર્થ પણ આપણો જ હોય છે. આપણે તો આરામ પણ સવારે ફ્રેશ ઉઠીએ એટલા માટે કરતા હોઈએ છીએ. હકીકતમાં આપણી દરેક હરકત અપેક્ષાથી પ્રચુર હોય છે.

અપેક્ષા વગર ખુશ રહેવું કહેનારા બીજાની સરખામણીમાં થોડું ઓછું મહત્વ મળતા દુ:ખી થઈ ફરિયાદી બનતા જોયા છે. જતું કરવાની સલાહ આપનાર આખો સંબંધ જતો કરી દેતા પણ જોયા છે. જીવન તકલાદી છે દરેક પળ લોકોને માફ કરી આનંદથી વિતાવવાની પ્રેમાળ સલાહ આપનારા પોતાની એક નાની અપેક્ષા ન સંતોષાવાથી ખુંખાર બનતા પણ જોયા છે.

એટલે મને તો એ સમજાયું છે કે દરેક સંબંધ પાછળ કોઈને કોઈ ગણતરી કે અપેક્ષા હોય જ છે. અરીસો પણ જમણીને ડાબી અને ડાબીને જમણી દિશા દેખાડે છે તો માણસને એ અરીસામાં પોતાની ગણતરી કે અપેક્ષા પણ ઉંધી જ દેખાય.

સંસાર ત્યાગી લોકો સાધુ પણ શાંતિની અપેક્ષાએ બને છે. ભાગેડુંઓ અને કામચોરો શિષ્યો અને આરામદાયક જીવનની અપેક્ષાએ બાવા બને છે.

અંગત રીતે રસોઈ હોય… કે ઘરની અન્ય કોઈ જવાબદારી હોય મને મારા કામની નોંધ થાય એ ગમે છે.. વખાણ થાય એ જરુરી નથી પણ કોઈ નોંધ કરે એવી અપેક્ષા હોય જ છે…હું ફેસબુક પર કે બ્લોગ પર લખું તો કોઈ મને વાંચે , વખોડે કે ટોકે એવી અપેક્ષા મને કાયમ હોય છે. બાકી તો હું ડાયરી ન લખતી હોઉં !!!  નોકરીમાં દેખાડો કરી આગળ થવું જરા પણ નથી ગમતું પણ મારા કામની કદર થાય એવી અવશ્ય અપેક્ષા હોય છે. કોઈને મદદ કરી હોય કે યોગદાન આપ્યું હોય તો સતત વખાણ ન થાય તો ચાલે પણ કોઈ આડું બોલે એવી અપેક્ષા હરગીઝ નથી હોતી… અલબત્ત , મને તો રીતસર કાયમ લોકો મને એક સારી વ્યક્તિ તરીકે યાદ કરે એવી અપેક્ષા હોય છે… મહેનત કરી હોય, ઉજાગરા કર્યા હોય,અપમાનજનક સ્થિતિ સહી હોય અને અથાક પરિશ્રમ કર્યો હોય તો એટલી અપેક્ષા કેમ ન રાખવી ? હું તો જરુર રાખું….

મેં મારા માટે એક વ્યાખ્યા બનાવી છે. અપેક્ષા ખતમ = સંબંધ ખતમ. જે દિવસે કોઈ સંબંધ કે વ્યક્તિ પાસેથી અપેક્ષા કરવાનું બંધ થાય એટલે સમજી જવું કે પાછું ફરવાનો સમય આવી ગયો છે.મારા દરેક સંબંધ, પરિચય કે  ઓળખાણ પાસેથી હું એક અપેક્ષા રાખું છું .

— નીવારાજ

( આજે અચાનક ચાનક ચડી … હજુ ઉમેરો થાય પણ ખરો :p )

ઠંડુગાર સત્ય


“હજુ તો કાલે રવિવારે રાતે જ એ ગયા હવે તો છેક આવતા શનિવારે આવશે. અત્યારમાં , સવારનાં છ વાગ્યામાં કોણ હશે?” દરવાજાની ઘંટડી પણ જાણે ધીરજ ગુમાવી બેઠી હોય તેમ ફરી વાર ચીખી ઉઠી. “આમ તો બહાર જરાતરા અજવાળુ થઈ ગયું છે અને દીકરો પાસે છે એટલે ગભરાવાની જરૂર નથી. લ્યો, એ પણ જાગી ગયો.”

દરવાજો ખોલતા જ માદીકરાને સામે પાડોશી માસીની નાની વહુ દેખાઈ. “જરા જલ્દી આવો ને. અમારા બા ઉઠતા નથી.” યાદ આવ્યું મોટો દિકરો વહુ તો કાલે જ બહારગામ ગયા હતા.” આખેઆખી ઉંઘ સફાળી ગાયબ થઈ ગઈ. “પણ અત્યારમાં કેમ ઉઠાવવા છે ?” બબડતા સોનિયાએ જમીન પર ,પથારીની બહાર આડા ફેલાઈને સુતેલા માસી તરફ જોયું. નીચા નમી હાથ પર હાથ રાખતા જ બરફનો ટુકડો પકડાઈ ગયા જેવું લખલખું પસાર થઈ ગયું.

બે ડોકટર આવીને માસીને મૃતક ઘોષિત કરી ગયા. કોરીધાકોડ આંખે સોનિયાએ ઘરનાંને , મોટાભાઈનાં જુવાન બાળકોને સૂચનાઓ આપવા માંડી. રૂ માંગી એનાં પુમડા નાક, કાન અને મોંમાં સોનિયાએ ભરવી દીધા. કંઈ કેટલી ફરિયાદો પર જાણે કારમી રોક લાગી ગઈ. માસીની બકબક એના કાનમાં પડઘા પાડતી રહી. રાતે ત્રણ સુધી તો માસી સહિત બધા જાગતા હતા .ત્રણેક કલાક થવા આવ્યા હતા . “દોરી જેવું કાંઈક આપજો.” બરડ થઈ રહેલા હાથ પગને નજીક લાવી બાંધવા જરુરી લાગ્યા. માસી તો બંધાઈ ગયા. “આ લાવો… તે લાવો , જલ્દી રસોઈ બનાવો , ટીવીનો અવાજ ધીમો કરો” બધા પડઘા પણ જાણે સાથે બંધાઈ ગયા.

સોનિયાનાં મનમાં પણ એક સન્નાટો છવાઈ ગયો. બંધ હોઠો વચ્ચે દબાયેલા ઉભડક શબ્દો! “કેમ આવું ? કેમ આંસુ નથી આવી રહ્યા? હું જડ બની છું કે શું ?” મરણ તરફ સંવેદના ગુમાવી દીધી હોય એવું એને મનોમન લાગી આવ્યું.

ધીમે ધીમે બધા સગા આવવા લાગ્યા. ચુલો તો સળગે નહી અને મોટા ન જમે પણ નાનાને ભૂખ્યા કેવી રીતે રખાય. સોનિયા બધા માટે ચા પાણીમાં, રસોઈમાં વ્યસ્ત રહી. સાંજે મોટા દિકરો વહુ આવી ગયા. અંતિમ વિધિ અને યાત્રા પછી ફરી પાછી સોનિયા સરભરામાં રહી. છેક મોડી રાતે હાથ જોડી સામે ઉભેલા એ દંપતીએ સોનિયાનો આભાર માન્યો. “આટલી સુઝબુઝ તમે દેખાડી. અમારા સગા તો તમારા વખાણ કરતા થાકતા નથી.”

પહેરેલે કપડે શાવર નીચે ઉભેલી સોનિયાએ માથાબોળ પાણીથી દદડતાં વાળ ઝાટકવાની તમા ન કરી. આંખમાંથી આ ઉનું ઉનું શું સરી રહ્યું હતું ?

રાતે દોઢ વાગે દરવાજો બંધ કરી આડે પડખે થયેલી સોનિયાને એ ઠંડોગાર સ્પર્શ યાદ આવી ગયો. સાથે છેલ્લા પાંચ વર્ષમાં પરિવારમાં થયેલા ત્રણ મરણ અને એ વખતની ડામાડોળ માનસિક અવસ્થાની યાદ આવી ગઈ.

“આવી સુઝબુઝ, ચપળતા કેળવવા માટે મૃત્યુની પણ આદત હોવી જોઈએ”

છેક વીસ કલાક પછી એક ઘ્રુસકું આખા રૂમમાં વેરણછેરણ થઈ પ્રસરી ગયું.

— નીવારોઝીન રાજકુમાર

તમે … મનોમંથન


પાછા

પૂર્ણવિરામ કે પ્રશ્નાર્થ ચિન્હ વગરનું એક સાદું વાક્ય એટલે તમે …. શ્રેણી 🙂

ફેસબુક પર મસ્તી મસ્તીમાં શરુ થયેલી એક મસ્તી ૨૩ ઓક્ટોબરથી ચાલી રહી છે . આજ સુધીની ૧૪૨ પોસ્ટ અને પોસ્ટ પર આવેલા અસંખ્ય પ્રતિભાવો બદલ તમારી આભારી છું.

વચ્ચે થોડા દિવસ વિરામ લીધો પણ મિત્રોને પોતાનાં મન ટટોળવાની મજા આવતી હોય એવું એમનાં મેસેજ પરથી લાગતા ફરી એક વાર શરુ થયેલી આ સીરીઝ મને પણ એક અભ્યાસ કરવામાં મદદ કરે છે. રોજ સવારે તમે ,તમે … ની રાહ જુઓ છો એ જાણી મને આનંદ થાય છે.

તમે આ સીરીઝ વિશેના તમારા પ્રતિભાવો અહીં કોમેન્ટમાં કે બ્લોગ પર જઈને કોમેન્ટ કરી શકો છો.

અજાણતા કોઈ નવી શરૂઆત થાય પછી એનાં સંભારણા વાગોળવાનું ગમે છે. તમે કરેલી કોમેન્ટ તમારા નામ સાથે બ્લોગ પર મુકીશ જેથી ભવિષ્યમાં એ વાંચી ખુશ થઇ શકું .

૧….વાહ,તમે તો તમારા ઘરનું ટોયલેટ જાતે સાફ કરો છો
૨….તમને તમારા જેવા મિત્રો અહીં મળી ગયા છે
૩….તમને જીવનનું ધ્યેય ખબર છે
૪….તમારા સપનાઓ સાચા પડ્યા છે
૫….તમને એની બહુ યાદ આવે છે
૬….તમને લાગે છે કે સ્ત્રીનાં કપડાં એની છેડતી માટે જવાબદાર છે
૭….તમને ભૂતકાળ વાગોળવો ગમે છે
૮….”મેં તમારા વિશે નબળુ વિચાર્યું હતું .શકય હોય તો માફ કરજો.”તમારામાં આવી કબુલાત કરવાની હિંમત છે
૯….તમને લાગે છે કે હવેની love storyવાળી ફિલ્મો બહુ નોંધપાત્ર નથી
૧૦..તમે હવે વોટસ એપ ગ્રુપથી કંટાળ્યા છો
૧૧..આજે તમારી સવાર મોડી પડી
૧૨..તમે ચિંતા નથી કરતા
૧૩..ધુળેટીનાં રંગો હવે તમને આકર્ષિત નથી કરતા
૧૪..તમે જલ્દી પ્રભાવિત થઈ જાઓ છો
૧૫..તમને ઘોંઘાટ ગમે છે
૧૬..તમારે આવતા જન્મે સ્ત્રી તરીકે જનમવું છે
૧૭..તમે ફેસબુક પર નવા મિત્રો બહુ કાળજીપૂર્વક ઉમેરો છો
૧૮..તમે માનો છો કે अच्छे दिन આવી ગયા છે
૧૯..કોઈનું અપમાન કરવું એ તમારા ડાબા કે જમણાં હાથનો ખેલ નથી
૨૦..તમને પડકાર લેવા ગમે છે
૨૧..તમે માનો છો કે દરેક વ્યક્તિને ભાઈ કે બહેન હોવા જ જોઈએ
૨૨..તમે તારક મહેતાને ખુબ વાંચ્યા છે….
૨૩..તમને એકલા ખડખડાટ હસતા જોઈને પણ લોકોને મનોરંજન મળ્યું છે….
૨૪..તમે તારક મહેતાને કોઈ દિવસ ભુલવાનાં નથી….તમને આજે આવું કાંઈ પૂછવાનું મન નથી….
૨૫..તમે હૈયુ હળવું કરવા ભરોસાપાત્ર ઠેકાણું છો
૨૬..તમે સ્થાનિક સમાચારો માટે જ છાપા વાંચો છો
૨૭..તમે અન્યની positivity કે negativity તરત ભાંપી શકો છો
૨૮..શિખામણ આપવી એ તમારો પ્રિય વિષય છે
૩૦..તમને રામ અને શંકર કરતા કૃષ્ણ થોડા વધુ ગમે છે
૩૧..તમે શરમાળ છો
૩૨..તમને ફોનથી લાંબી વાતો કરવી બહુ ગમે છે
૩૩..તમને આજે અચાનક માતૃભાષા પર પ્રેમનાં ઝનૂનો ઉભરાયા છે
૩૪..તમે સવારે જીવતા જગાડવા માટે અને રાતે જીવતા સુવાડવા માટે ઈશ્વરનો આભાર માનો છો
૩૫..તમે રેઢિયાળ, ભાંગફોડિયા નથી
૩૬..તમારા જીવનસાથી સાથે તમે દરેક વાત/ચિંતા શેર કરી શકો છો
૩૭..તમને ઈશ્વરનો ડર લાગતો નથી
૩૮..તમે ચમત્કારોમાં માનો છો
૩૯..તમે કોઈ બે વચ્ચે સમાધાન કરાવવામાં અંટાઈ ગયા છો
૪૦..તમને તમારા “એ” વેલેન્ટાઈન આજે યાદ આવે છે છતાં વિચારો છો કે “જે થાય તે સારા માટે.”
૪૧..તમે બહુ કઠોર બની શકો છો
૪૨..તમે કુંડળી મળે તો મન મળે એવું માનો છો
૪૩..તમે વચન પાલક છો
૪૪..તમે આજે ભૂખ્યા જીવને બે રોટલી ખવડાવશો
૪૫..તમને ચોકલેટ ભાવતી નથી
૪૬..તમારી પોસ્ટને વધુ લાઈકસ મળે તો રીતસર હરખાઈ જાઓ છો
૪૭..તમને યોગમાં શ્રદ્ધા છે
૪૮..તમે મેસેન્જર UNINSTALL કરવા વિચારો છો
૪૯..તમને સફેદ રંગ પસંદ નથી
૫૦..તમે સર્વ ધર્મ સમાન માનો છો
૫૧..તમને તમારા બધા શિક્ષકો પર માન નથી
૫૨..તમે કાયમ કોઈનાં દુઃખે દુઃખી થયા કરો છો
૫૩..તમે હવે ઘણા સુધરી ગયા છો
૫૪..તમે માફ કરી ભુલી શકો છો
૫૫..તમને સત્યની શકિતમાં ભરોસો છે
૫૬..તમે ઢોંગી નથી
૫૭..તમે વારંવાર મુસીબતને આમંત્રણ આપ્યું છે
૫૮..તમને ગાળો આવડે છે પણ બોલવી,લખવી કે સાંભળવી નથી ગમતી
૫૯..તમે સાચા દેશભક્ત છો
૬૦..તમને ઉંચાઈથી ડર લાગે છે
૬૧..તમને કસરત કરવાની આળસ છે
૬૨..તમને માફી માંગવામાં સંકોચ નથી
૬૩..તમે તમારી વયને અનુરૂપ વર્તો છો
૬૪..તમે ઉતાવળિયા નિર્ણય લેતા નથી
૬૫..તમારુ જીવન ઉદાહરણરુપ છે
૬૬..તમને મને જવાબ આપવા ગમે છે
૬૭..તમે હોંશિયાર વિદ્યાર્થી છો
૬૮..તમે લેખક છો
૬૯..તમને મૃત્યુનો ડર નથી
૭૦..તમને લગ્નની ધામધૂમ પસંદ છે
૭૧..તમને ખોટા વખાણ કરતા આવડે છે
૭૨..તમને ચગાવતા આવડે છે
૭૩..તમને રમત રમતા આવડે છે
૭૪..તમને માંગ્યુ મળે છે
૭૫..તમે ફિરકી છો
૭૬..તમે પતંગ છો
૭૭..તમે કોઈ એક ખાસ બાબતે અંધશ્રધ્ધાળુ છો
૭૮..તમે એક ગરીબ વિદ્યાર્થીની વર્ષની ફી ભરી શકો છો
૭૯..તમને ખરીદી કરવી ગમે છે
૮૦..તમે મહત્વાકાંક્ષી નથી
૮૧..તમે ફેસબુક પર નકારાત્મકતા ફેલાવતા નથી
૮૨..તમને નીવારોઝીન રાજકુમાર સમજાય છે
૮૩..તમે પરગજૂ છો
૮૪..તમને નૃત્ય આવડે છે
૮૫..તમે મનથી વિચારો છો
૮૬..તમે ફૂલણશી છો
૮૭..તમે પુત્રીરત્નથી ધનવાન છો
૮૮..તમે તમારા નામ પ્રમાણે છો
૮૯..તમે પ્રાર્થનાનાં બળમાં માનો છો
૯૦..તમને તમારા જીવનનો ઉદ્દેશ ખબર છે
૯૧..તમે ફેશનેબલ છો
૯૨..તમે સંબંધમાં અપેક્ષા રાખો છો
૯૩..તમારા સગા વ્હાલા છે
૯૪..તમારામાં કંઈક ખાસ છે …તમને ખબર પણ છે
૯૫..તમે સુખી છો
૯૬..તમે ડંફાસિયા નથી
૯૭..તમે ખટપટિયા નથી
૯૮..તમે ઉતાવળિયા છો
૯૯..તમે દિલ ખોલીને રડી શકો છો
૧૦૦.તમે હરખુડા છો
૧૦૧.તમે વિશ્વાસપાત્ર નથી
૧૦૨.તમે સ્વાદિલા છો
૧૦૩.તમે તમારી પસંદગીનાં વ્યવસાયમાં છો
૧૦૪.તમે ચંચળ છો
૧૦૫.તમે દેખાવડા છો
૧૦૬.તમને ફ્લર્ટીંગ ગમે છે
૧૦૭.તમે નસીબમાં માનો છો
૧૦૮.તમે હિંમતવાન છો
૧૦૯.તમે બેફિકરા નથી
૧૧૦.તમે રખડું છો
૧૧૧.તમે અવળચંડા નથી
૧૧૨.તમે સફળ પ્રેમી છો
૧૧૩.તમે તમને ગમો છો
૧૧૪.તમે અઘરાં છો
૧૧૫.તમારા અક્ષર સુંદર છે
૧૧૬.તમે ડંખીલા નથી
૧૧૭.તમે નિખાલસ છો
૧૧૮.તમે ઉડાઉ નથી
૧૧૯.તમે તો સેલિબ્રીટી છો
૧૨૦.તમે કૂથલીખોર નથી
૧૨૧.તમે વેડફાયા છો
૧૨૨.તમે ડબલ ઢોલકી છો
૧૨૩.તમે બાળક જેવા છો
૧૨૪.તમે ઇર્ષાળુ છો
૧૨૫.તમે તંદુરસ્ત છો
૧૨૬.તમે માણસપારખું છો
૧૨૭.તમે કલાકાર છો
૧૨૮.તમે ધર્મ ભીરુ છો
૧૨૯.તમે જબરા છો
૧૩૦.તમે મૂલ્યવાન છો
૧૩૧.તમે સહનશીલ છો
૧૩૨.તમે સારા સંતાન છો
૧૩૩.તમે ભૂલકણાં છો
૧૩૫.તમે જ્ઞાની છો
૧૩૬.તમે મિઠાબોલા છો
૧૩૭.તમે સ્વાર્થી છો
૧૩૮.તમે ભોળા છો
૧૩૯.તમે સ્વાવલંબી છો
૧૪૦.તમે નમ્ર છો
૧૪૧.તમે દંભી નથી
૧૪૨.તમે સારા માણસ છો

ઉમેરો :
૧૪૫.તમને ખબર છે કે સરેરાશ સ્ત્રી સરેરાશ પુરુષ કરતાં વધુ બુદ્ધિશાળી છે
૧૪૬.તમારાથી લોકો અંજાઈ જાય છે
૧૪૭.તમે કાળજીપૂર્વક દોસ્ત બનાવતા નથી
૧૪૮.તમને મધ/ગોળ રોટલી હજી ભાવે છે
૧૪૯.હજુ થોડું વધુ ભણી શકાયું હોત તમને લાગે છે
૧૫૦.મુકેશભાઈનો જીઓનો ૧૫૦૦ વાળો ફોન તમે સ્વદેશી તરફ પહેલું પગલું ગણો છો
૧૫૧.તમે માનો છો કે સપનાઓ સંકેત આપે છે
૧૫૨.તમે માનો છો કે ભલાનું ભલુ જ થાય
૧૫૩.તમને સંબંધની વ્યાખ્યા આવડે છે
૧૫૪.વગર એપ્રિલે પણ લોકો તમને ઉલ્લુ બનાવી શકે છે
૧૫૫.તમે જરાક ચસકેલ છો
૧૫૬.તમારા પર લોકો આંધળો વિશ્વાસ રાખી શકે છે
૧૫૭.તમને બદ્દદૂઆઓની અસરનો ડર છે
૧૫૮.તમને દૂઆઓની અસર પર વિશ્વાસ છે
૧૫૯.તમારી કદર તમારા મિત્રો કાયમ કરે છે
૧૬૦.તમારે પાડોશીઓ સાથે રસોઈમાં મદદ કરવાનાં પણ વ્યવહાર છે
૧૬૧.તમને આશ્વાસન આપવા શબ્દો જડતાં નથી
૧૬૨.તમને લાગે છે કે સીમા પર તૈનાત સૈનિકોને કોઈ વ્યુહથી બચાવી શકાય છે
૧૬૩.બસ , કાર કે પ્લેન કરતાં તમને ટ્રેનની મુસાફરીમાં વધુ મોજ પડે છે
૧૬૪.તમારે પહેલા ઘોરણનાં સહાધ્યાયીઓ હજી મિત્રો છે
૧૬૫.તમે બધા જ… other messages સહિત… ઈનબોકસ મેસેજ વાંચો છો
૧૬૬.તમે તો સાવ નવરા છો
૧૬૭.ફેસબુકનાં સંબંધોને બહુ ગંભીરતાથી ન લેવાય એવું તમે માનો છો
૧૬૮.તમે બાળપણ કરતા અત્યારે વધુ સારા દેખાઓ છો
૧૬૯.તમને સૈનિક બનવાની હોંશ હતી/છે
૧૭૦.તમે ઘરેડથી ઝટ કંટાળી જાઓ છો
૧૭૧.તમને લાગે છે કે સ્થૂળ પુસ્તક કરતા આ આભાસી પુસ્તક (ફેસબુક) વધુ જ્ઞાન આપે છે
૧૭૨.તમે તમારા પરિવાર માટે ગર્વનું કારણ છો
૧૭૩.તમે પપ્પાનો માર ખાઈ મોટા થયા છો
૧૭૪.તમે વારે ઘડીએ નવાણિયા કૂટાઈ જાઓ છો
૧૭૫.ફેસબુક પર તમને સાદી સીધી પોસ્ટ વધુ આકર્ષિત નથી કરતી
૧૭૬.”હમણાં ફોન કે મેસેજ કરું છું” વિચારી તમે ઘણા સ્નેહીઓનાં જન્મદિવસ ચૂકી ગયા છો
૧૭૭.તમારા અને તમારા બાળકોનાં (મામાનાં ઘરનાં) વેકેશન સરખા છે
૧૭૮.તમને દરેક વયે કોઈ ખાસ વિજાતીય વ્યક્તિની જરુર લાગી છે
૧૭૯.તમને ધર્મ વિશે ચર્ચાઓ કરવી ગમતી નથી
૧૮૦.તમે સારા વકતા છો
૧૮૧.તમે ગણિતમાં ખાં છો
૧૮૨.તમારી પાસે એકથી વધુ ફોન/એનરોઈડ/ ટેબલેટ છે
૧૮૩.તમે અન્યનાં અણગમતા વિચારો અણગમા વગર સહન કરી શકો છો
૧૮૪.તમારું મન સાફ છે
૧૮૫.તમે અસ્પૃશ્યતા અને આભડછેટમાં માનો છો
૧૮૬.તમને સિલાઈકામ આવડે છે
૧૮૭.તમે સતર્ક છો કે આ ખુલ્લા માધ્યમ પર બધા ધ્યાનથી તમારી હરકત જોઈ રહ્યા છે
૧૮૮.તમારો સ્વભાવ તો બહુ સારો છે
૧૮૯.તમે (બીજાની 😝) મહેનતની કિંમત કરી જાણો છો
૧૯૦.પુરુષનાં કરતાં વધુ વિપરીત સંજોગો સામે લડીને પણ સ્ત્રી “પોતાના” માતાપિતાની પરવાહ થોડી વધુ કરે છે …. એવું તમે માનો છો
૧૯૧.તમને મુત્સદ્દી માણસો ગમતા નથી
૧૯૨.ફેસબુક છોડવાનાં તમારા ધખારા વારે વારે નિષ્ફળ જાય છે
૧૯૩.તમને જન્મોજનમ તમારા આ જ જીવનસાથી સાથે જીવવું ગમશે
૧૯૪.ઘર વ્યક્તિ પર નહી, વ્યક્તિ ઘર પર પ્રભાવ કરે છે… એવું તમે માનો છો
૧૯૫.આઈસ્ક્રીમ, બરફગોળા અને અગાશી પર સુવા મળે એટલે તમને ઉનાળો ગમે છે
૧૯૬.તમે માનો છો કે વાસ્તવિક હોય કે આભાસી આપણાં શબ્દો બીજાને સાવ અજાણ્યે પણ અસર કરે છે
૧૯૭.તમે માનો છો કે મોટું કુટુંબ એટલે સુખી કુટુંબ
૧૯૮.એમ્યુલન્સનો અવાજ સાંભળતા જ તમારા હાથ અને હૈયુ પ્રાર્થનામાં જોડાઈ જાય છે
૧૯૯.તમે ચેપી છો
૨૦૦.તમને કોઈ પર બહુ ગુસ્સો આવે ત્યારે નાની નાની બે ત્રણ ગાળો ખાનગીમાં મોટેથી બોલી લો છો
૨૦૧.હજુ થોડું વધુ ભણી શકાયું હોત તમને લાગે છે
૨૦૨.પુરુષનાં કરતાં વધુ વિપરીત સંજોગો સામે લડીને પણ સ્ત્રી “પોતાના” માતાપિતાની પરવાહ થોડી વધુ કરે છે …. એવું તમે માનો છો (અહીં ફક્ત પોતાનાં માતાપિતાની જ વાત છે)
૨૦૩.તમે અન્યનાં અણગમતા વિચારો અણગમા વગર સહન કરી શકો છો
૨૦૪.સારુ કહેવાય… હજી સુધી એક પણ વાર તમારા હાડકા ભાંગ્યા નથી (fracture)
૨૦૫.’ખાસ’ સાથે તમારા અબોલા લાંબા ચાલે છે
૨૦૬.તમને સાબુદાણાની ખીચડી ભાવે છે
૨૦૭.તમને ઘણી બધી બાબતોમાં આજની પેઢી વધુ નસીબદાર લાગે છે
૨૦૮.તમે દેશ પ્રત્યેની ફરજ તરફ સભાન છો
૨૦૯.અરે વાહ , સરસ કહેવાય. તમને ત્રણથી વધુ ભાષા આવડે છે
૨૧૦.તમારા ફેસબુક મિત્રો એમની પોસ્ટ પર તમારી કોમેન્ટની અપેક્ષા રાખે છે..તમે તો ભારે મહત્વનાં …
૨૧૧.તમારી ગેરહાજરીમાં મળેલા તમારા મિત્રો તમને અવશ્ય યાદ કરે છે
૨૧૨.તમારાય સંતાનો ફેસબુક પર તમારી જેમ એકટીવ નથી
૨૧૩.અફસોસ ! તમનેય પક્ષપલટો કરવાનું તકવાદી રાજકારણ ફાવતું નથી
૨૧૪.તમે જયારે ઓનલાઇન હો ત્યારે તમારી આસપાસના લોકોને એવુ લાગે છે કે તમે એમની ઉપેક્ષા કરી રહયાં છો
૨૧૫.અરે વાહ , તમને ભાઈબહેનને અરસપરસ લાગણીનો જોરદાર વ્યવહાર છે
૨૧૬.તમે મિત્રતામાં quantity નહી qualityની કિંમત જાણો છો
૨૧૭.તમને તમારો એ ખોવાઈ, વિખુટો પડી ગયેલ મિત્ર આજે બહુ યાદ આવે છે
૨૧૮.તમનેય રેખા-અમિતાભની ફિલ્મ જોવી ગમે છે
૨૧૯.તમે તો અદ્ભુત છો. સંબંધો બાબતે સાસરિયા અને પિયરીયા વચ્ચે વ્હાલા દવલા કરતા નથી
૨૨૦.સારુ કહેવાય હો …હવે તમનેય તમારા બાળકો એ જરીપૂરાણા ખાનપાન, કસરત, આદતો, વ્યવહારો માટે ટપારે છે
૨૨૧.તમારું મન તમારી બધી વાત માને એટલું કહ્યાગરું છે
૨૨૨.ફેસબુક ન હોત તો તમને કોઈ ઓળખતુંય ન હોત એવું તમનેય લાગે છે
૨૨૩.તમે કાયમ ‘ન બોલવામાં નવ ગુણ’ અને ‘બોલે એનાં બોર વેચાય’માં જોરદાર અટવાયા છો
૨૨૪.અરેરે … તમેય લાંચ આપી હતી
૨૨૫.તમે એક નામ હથેળી પર બહુ ઘુંટ્યું છે
૨૨૬.તમે આ વરસાદમાં સુરક્ષિત છો
૨૨૭.તમે અપમાનનો બદલો લેવાનું ચૂકતા નથી
૨૨૮. તમારી પોસ્ટ બધા બહુ ધ્યાનથી વાંચે છે અને પ્રતિભાવ આપે છે
૨૨૯.તમે તો બહુ પારદર્શક છો. તમારા ફેસબુક લિસ્ટમાં તમારા જીવનસાથી સહિત જમાઈ, પુત્રવધુ અને બધા સગાઓ છે
૨૩૦.હમણાંથી તમે ફોટા ફેસબૂક પર મૂકવા જ પાડો છો
૨૩૧.તમે આજે મારી જેમ UMBRELLA DAY ઉજવવાનાં નથી … ફોટો પાડી પોસ્ટ કરવાનાં પણ નથી
૨૩૨.આજે તમે મને તમારા ફેવરીટ પર્યટન સ્થળનું નામ કહી દેવાનાં છો (મુલાકાત લીધી હોવી જરુરી છે)
૨૩૩.તમે શાળાકોલેજમાં મિત્રો સાથે કપડાંની અદલાબદલી બહુ કરી છે
૨૩૪.તમે સારા આત્મસમીક્ષક છો
૨૩૫.તમે કોઈ મોટા સેલિબ્રિટી સાથે ફોટો પડાવ્યો છે
૨૩૬.માબાપની દારુ,તમાકું, ગાળાગાળી, મારપીટ જેવી કૂટેવોની ખાસ વધુ અસર બાળકો પર પડતી નથી એવું તમે માનો છો
૨૩૭.તમને કર્તા કરતા કૃતિ વધારે મહત્વની લાગે છે
૨૩૮.કોઈ વ્યકિત સ્વતંત્ર નથી હોતી…એવું તમને લાગે છે
૨૩૯.અનિચ્છાએ ,નિસહાય થઈ સંજોગોથી હારી-થાકી તમે અંધશ્રદ્ધાને શરણે ગયેલા છો
૨૪૦.તમને નામી / પૈસાદાર લોકોની સંગત થોડી વધુ પસંદ છે
૨૪૧.આપણે બેઅસર થતા જઈએ છીએ એવું તમને પણ લાગે છે
૨૪૨.તમને તો આખેઆખા ફિલ્મી ગીતો આવડતા (અને પેલું ગીત તો ખાસસસસ)
૨૪૫.તમે ઘણાની પ્રગતિ માટે પહેલું પગથિયું બન્યા છો
૨૪૬.ફેસબુક એટલે (ફિલ્મો અને કેબલનાં પ્રમાણમાં) સસ્તુ મનોરંજન… એવું તમે માનો છો
૨૪૭.તમારું અંગ્રેજી ઘણું સારું છે
૨૪૮.નોનવેજ ખાનારા ઝનૂની હોય એવું તમે માનો છો
૨૪૯.અરે વાહ , તમને લાગે છે કે અવનવા ભાવો અને ઘટનાઓવાળા તમારા જીવન પરથી એક સ-રસ વાર્તા લખાઈ શકે
૨૫૦.તમે પણ એક કવિતા લખી હતી
૨૫૧.તમે સાવ નાના બાળક જેવા છો !!! તમને હજી ઉડતા પ્લેનને જોઈ કલ્પનાઓ કરવી બહુ ગમે છે
૨૫૨.હાયલા, તમે પણ વરસાદનાં પાણીમાં ભપ્પ થઈ ગયા હતા
૨૫૩.તમે ઈશ્વરે આપેલા આશીર્વાદો રોજ ગણો છો
૨૫૪.પોતાની વાત કર્યા કરે એમને ગમાડવા કે બીજાની વાત કર્યા કરે એમને…તમે તો ગજબ અવઢવમાં છો
૨૫૫.તમે ‘પણ’ પોસ્ટને કે કોમેન્ટ્સનાં સંદર્ભ અને સંબંધ સમજ્યા વગર દીધે રાખો છો
૨૫૬.તમને કોઈ એક નામ ખુબ ખુબ ગમે છે
૨૫૭.તમે હોસ્પિટલમાં વાઢકાપ કરેલા અંગો જોઈ શકો છો
૨૫૮.તમારે ત્યાં પણ અત્યારે રેલમછેલ સવાર છે
૨૫૯.નાના કરતાં મોટા પરિવારમાં સ્વતંત્રતા વધુ હોય છે એવું તમને લાગે છે
૨૬૦.ઓહો , શાળા કોલેજમાં પણ વિવિધ પ્રવૃતિઓનાં કારણે તમે બહુ મશહૂર હતા
૨૬૧.તમે વોટસએપનાં બધા મેસેજ વાંચીને ડીલીટ કરો છો
૨૬૨.તમે નિયમિત યોગ કરો છો
૨૬૩.તમારા ગામનાં/શહેરનાં રસ્તાઓ ચકાચક છે
૨૬૪.તમે ફૂલણશી કાગડા જેવા છો
૨૬૫.કોઈ તમારી જૂની, ઝીણી વિગતો નોંધી રાખે, યાદ રાખે એ તમને ગમે છે
૨૬૬.તમે… સીરીઝનાં વાકય વગર આજે તમારે મજા છે
૨૬૭.તમે તમારા બાળકોને સ્વાવલંબી બનાવ્યા છે
૨૬૮.તમને દૂર જોવાનાં જ ચશ્માં છે
૨૬૯.ગઈ કાલનો તમારો દિવસ અનોખો,અલગ અને ફળદાયી હતો
૨૭૦.તમારા જીવનસાથીને તમારા વિશે બધી ખબર છે
૨૭૧.મનનાં ભાવ મનમાં રાખી અલગ વર્તી શકો છો.તમે તો ભારે નાટકિયા છો
૨૭૨.તમને નાણાંકીય રોકાણની સારી ફાવટ છે
૨૭૩.તમારી પ્રિય ઋતુ વર્ષાઋતુ નથી
૨૭૪.તમને તમારાં એ ‘ખાસ’ જરાક વધુ ઘસાઈ ગયેલા,લગભગ ફાટી ગયેલા ચાદર/ બ્લેન્કેટમાં વધુ ઘસઘસાટ ઉંઘ આવે છે
૨૭૫.વર્તમાનની તીવ્ર નફરત ભૂતકાળનાં તીવ્ર પ્રેમની નિપજ હોય છે એવું તમે માનો છો
૨૭૬.તમને મદદ કરનાર પગથિયાંને તમે પથરો ગણી કયારેય એક બાજૂ ફેંકી દેતા નથી
૨૭૭.તમે તો સ્કૂલનાં પહેલા દિવસે ભેંકડો તાણ્યો જ નહોતો
૨૭૮.તમે હવે રસ્તા પરનું એકાદ ઝાડ દત્તક લઈ ઉછેરવા ઈચ્છો છો
૨૭૯.તમને તમારા પ્રિય નામનો અર્થ ખબર છે
૨૮૦.પરિવારને સુખદ સરપ્રાઈઝ આપવું તમને ગમે છે
૨૮૧.પ્રેમ એટલે પોતાની પસંદનું પાંજરું…. એવું તમને (પણ) લાગે છે
૨૮૨.તમારી પાસે કોઈએ કહેલી ખાનગી વાત સુરક્ષિત રહે છે
૨૮૩.તમે તો ભારે નસીબદાર! તમારા ભાઈબહેન તમારી કોઈ પણ … માંદગી , અકસ્માત , લગ્ન , નાણાંકીય કે એવી કોઈ પણ જરૂરિયાત વખતે દોડાદોડી કરી મદદ કરે છે
૨૮૪.તમને ભાવનગર ગમે છે
૨૮૫.તમને લોકોએ કોઈ ફિલ્મી કલાકાર સાથે સરખાવ્યા છે
૨૮૬.સારુ કહેવાય, તમને તો એક પણ વાર કૂતરું કરડ્યું નથી
૨૮૭.ફેસબુક વગર જીવન અધુરું હોત એમ તમને લાગે છે
૨૮૮.તમને સફાઈ , રસોઈ વગેરે ઘરકામમાં કરવામાં કોઈ સંકોચ થતો નથી
૨૮૯.તમને સવારની ચા તો કોંટો ચડે એવી જ જોઈએ છે
૨૯૦.તમને લાગે છે કે ઢીંચાક પૂજા પણ એને મળેલા બેસૂમાર પ્રોત્સાહનને ધક્કો માની હવે સખત મહેનત કરી સૂરીલી બની શકે છે
૩૦૦.તમને લાગે છે કે જાત, પાત, ઘર્મ, નાણાં, ભણતર કે ગણતર કરતાં જીવન ચલાવવા સંસ્કાર સૌથી વધુ મહત્વનાં છે
૩૦૧.દરેકનાં વિચારને અપાતું મહત્વ કયારેક વાત બગાડી નાખે છે એવું તમે માનો છો
૩૦૨.ઈન્ટરવ્યુ/વાતચીતનું વીડિયો રેકોર્ડીંગ કરતી/કરાવતી વખતે તમે અસુવિધા અનુભવો છો
૩૦૩.સારા સાસુસસરા બનવા કરતાં સારા માબાપ બનવું વધુ અઘરું છે એવું તમને લાગે છે પણ કયારેક આનાથી ઉલ્ટું પણ લાગે છે
૩૦૪.કોઈએ કરેલી નાનીસરખી મદદ પણ તમે કયારેય વિસરી જતા નથી
૩૦૫.કાળુ ટીલુ નજરથી બચાવે છે એવું તમે માનો છો
૩૦૬.તમને વિદેશયાત્રા કરતાં ભારતયાત્રા વધુ પસંદ છે
૩૦૭.જવાબદારીઓ અને ભણતરનાં બોજે તમારા શોખો અને ઈચ્છાઓનું બલિદાન લીધું છે
૩૦૮.તમે ખોટા અને સાચા વખાણનો ફર્ક પારખી શકો છો
૩૦૯.અણધારી રજા મળતા આજે પણ તમે મોજમાં આવી જાઓ છો
૩૧૦.તમે દાનવીર છો
૩૧૧.તમે કેરોસીનની લાઈનમાં ઉભા જ નથી
૩૧૨.તમે તો ટ્રાફિકનાં બધા નિયમ પાળો જ છો
૩૧૩.બધાને તમારા ગુસ્સાની બીક લાગે છે
૩૧૪.તમે અમુક લોકોનાં ફેવરિટ (star) લિસ્ટમાં છો
૩૧૫.તમને મોબાઈલનાં રીચાર્જની સ્કીમ્સ ફટાફટ સમજાઈ જાય છે
૩૧૬.તમારા બાળકોને (તમને આવડતા વિષયો) તમે જ ભણાવો છો/ભણાવ્યા છે (બાકીનાં એ ટયુશનમાં ભણે છે)
૩૧૭.તમને કાયમ તમારી પોતાની દયા આવે છે
૩૧૮.તમે ગાંધીજીનાં ફેન છો
૩૧૯.તમારા સાસરિયા (હોય તો) તમારાથી ખુશ છે
૩૨૦.તમને સાઉથ ઈન્ડિયન ફૂડ ભાવે છે
૩૨૧.તમે મહાન છો એ બધાને ખબર પડી ગઈ છે
૩૨૨.તમને ખરીદીમાં ભાગ્યે જ છેતરાઓ છો
૩૨૩.તમારા અપમાનનો બદલો તમે માફ કરી ,ભલુ કરી લો છો
૩૨૪.તમે સારા ચિત્રકાર છો
૩૨૫.તમને ગાઢ ઉંઘમાં જોયેલા મોટા ભાગનાં સ્વપ્ન યાદ રહે છે
૩૨૬.સુવિચારોનું વાંચન જીવનનું ઘડતર કરે છે એવું તમે માનતા નથી
૩૨૭.તમને તાજા જન્મેલા બાળકને તેડતા બીક લાગે છે
૩૨૮.તમે રોજ છાપામાં રાશિ ભવિષ્ય વાંચો છો
૩૨૯.કોઈ એક પક્ષ તરફ ખેંચાઈ રહો છો એટલે તમે તટસ્થ હોવાનો દાવો નથી કરતા
૩૩૦.ઓહો , કપડાંની તમારી પસંદગીનાં તો બહુ વખાણ થાય છે
૩૩૧.તમે પલાંઠી વાળી જમો છો
૩૩૨.તમે વિજળી બચાવવા લાઈટ પંખા બંધ કરવા… ટોકવા માટે અણગમતા છો
૩૩૩.તમે જાહેરાત જોઈ વસ્તુ ખરીદો છો
૩૩૪.તમે બાળકોને વાર્તા કહો છો
૩૩૫.તમારી પાસે એક બહુમૂલ્ય કૌશલ્ય છે
૩૩૬.તમે ઈશ્વરને ગમે એવા છો
૩૩૭.તમને કયારેક વૈરાગ્ય આવી જાય છે
૩૩૮.હવે તો ઘણું આવડી ગયું છે પણ તમે વિધિવત કોમ્પ્યુટર શીખ્યા નથી
૩૩૯.તમને સલાહુ આપવી બહુ ગમે છે
૩૪૦.તમે online shopping કરો છો
૩૪૧.તમારા પર તમારા વડીલોની નહી પણ દોસ્તોની ગાઢ અસર છે
૩૪૨.તમને આડેધડ કચરો ફેંકવાની કે થૂંકવાની ટેવ નથી
૩૪૩.કોઈએ લખેલું તમે કયારેય પોતાના નામે ચડાવતા નથી
૩૪૫.તમે શિક્ષક દિને સ્કૂલમાં શિક્ષક બન્યા હતા
૩૪૬.તમે ડાયેટિંગ કરી શરીરનું વજન ઉતારી શક્યા છો
૩૪૭.તમે ગણતરીબાજ નથી
૩૪૮.ઈશ્વર કોઈ પણ રીતે તમારી સાથે વાત કરી તમને રસ્તો બતાવે છે
૩૪૯.તમારા વાળ તો બહુ જલ્દી સફેદ થયા ! હવે તમે ડાઈ કરો છો
૩૫૦.તમે માતાપિતાને કોઈ દિવસ દુ:ખી કર્યા જ નથી
૩૫૧.તમને પતાંજલી પ્રોડક્ટ્સ ગમે છે
૩૫૨.ફેસબુકનાં બધા સેલિબ્રિટીઝ તમારા લિસ્ટમાં છે અને તમને પસંદ કરે છે
૩૫૩.કોઈને કોઈ રીતે કોઈ તમારી નકલ કરે એટલી હદે તમે પ્રેરણારુપ છો
૩૫૪.તમે મારી વોલ પર આવો છો પણ હું તમારી વોલ પર નથી આવતી એનું તમને સખત ખુન્નસ ચડે છે
૩૫૫.
૩૫૬.
૩૫૭.
૩૫૮.
૩૫૯.
૩૬૦.
૩૬૧.
૩૬૨.
૩૬૩.
૩૬૪.
૩૬૫.

 

 

આ સીરીઝ હજુ આગળ ચાલશે એવું લાગે છે .. રોજ સવારે એક પોસ્ટ દ્વારા આવા સાદા વાક્યો મુકાય છે … તમે પણ દિલ ખોલવાની આ સફરમાં જોડાઈ હળવા થઇ શકો છો….. 🙂

— નીવારોઝીન રાજકુમાર